Presence and actions 2010 - 2013 / Δράσεις 2010 - 2013

2010 – 2013

Κατερίνα Αθανασίου / το έργο είμαι εγώ …

Presence and actions 2010 - 2013

One of the last projects planned is a series emission by exploring the concept of broadcasting with different instruments on a case-by-case basis. In 2010 it created the idea of the group City Travellers,

 a collective place where meet different people and their experiences, explore the town and create models and areas, but mainly revolve with a poetic mood around the silence necessary for the person to be developed by listening the emanates..
Without the continuous simulations requested by a consumer society whereby it overcame. The moment when the need for the internal event and acquire the power to promote the environment.
As a result of the activities of this group, there was cooperation with a philosopher and one of plastic arts - painter, in an endless debate - search for carrying and a radio show.
The most of the projects, from 2007, are in situ installations - performances in similar areas of problematic and take place under cooperation and supports from persons and places that collective efforts are the nature of their faith.
From 2006 until today has edited compositions visual presentations to independent, or deserted spaces, which served as preparatory workshops (In Situ) of the projects presented.
Participated and led groups as a parallel action in the first Biennale of Athens. Has participated in several conferences, lectures and political discussions at the last 7 years had developed strong political action in support of music and artistic public schools in the country.
She has worked mainly in independent experimental partnerships. She has a strong interest about works in social media as an area that can collect everything about on performance (attribution-rendition) .

Παρουσία και δράσεις 2010 - 2013

Ένα από τα τελευταία εγχειρήματα που σχεδίασε είναι μια σειρά εκπομπών διερευνώντας την έννοια της εκπομπής - εκπέμπω με διαφορετικά μέσα κατά περίπτωση. Το 2010 δημιούργησε της ιδέας της ομάδας City Travellers, ενός συλλογικού τόπου όπου συναντιούνται διάφοροι άνθρωποι και οι εμπειρίες τους, περιηγούνται στην πόλη και δημιουργούν μοντέλα και χώρους, αλλά κυρίως περιστρέφονται με μια ποιητική διάθεση γύρω από τη σιωπή που χρειάζεται ο άνθρωπος για να αναπτυχθεί ακούγοντας τις εκπηγάσεις του.. Δίχως τις συνεχείς προσομοιώσεις που του ζητά μια υπέρ καταναλωτική μεταμοντέρνα κοινωνία. Την στιγμή που δημιουργείται η ανάγκη του εσωτερικού συμβάντος και αποκτά την δύναμη να προβληθεί στο περιβάλλον του.
Σαν αποτέλεσμα της δράσης αυτής της ομάδας, προέκυψε μια συνεργασία με έναν φιλόσοφο και έναν εικαστικό – ζωγράφο, σε μια αέναη συζήτηση - αναζήτηση που μετέφεραν και σε ραδιοφωνική εκπομπή.
Έχει παρουσιάσει τα περισσότερα έργα της από το 2007, in situ εγκαταστάσεις, performances - Εικαστική Performance - Παραστάσεις Αφήγησης.
..σε ανάλογους χώρους που συνεργάστηκε και υποστήριξαν αυτές τις συλλογικής φύσης προσπάθειες. Από το 2006 μέχρι σήμερα έχει επιμεληθεί συνθέσεις εικαστικών παρουσιάσεων σε ανεξάρτητους, ή και εγκαταλελειμμένους χώρους, οι οποίοι λειτούργησαν και σαν εργαστήρια προπαρασκευής (In Situ) των έργων που παρουσιάστηκαν. 

Συμμετείχε και προκάλεσε ομάδες όπως αυτή σε παράλληλη δράση στην πρώτη Biennale της Αθήνας. Έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια, διαλέξεις και πολιτικές συζητήσεις Παράλληλα τα τελευταία 7 χρόνια είχε αναπτύξει ισχυρή πολιτική δράση για την υποστήριξη των μουσικών και καλλιτεχνικών δημόσιων σχολείων της χώρας.

Έχει εργαστεί κυρίως, σε ανεξάρτητες πειραματικές συνεργασίες και επιμέλειες. Και με ιδιαίτερα έντονο ενδιαφέρον στα social media.


17-21/12, ASFA, Athens, ¨during traveling the time... of randomness, I established the game. "The requests do not have the key... From the moment you ask something the game resumes, says Mckenzie Wark. And when the game begins, you're not yourself. You are the player of your own. You are the one who drifted from the demands and claims and causes the game on. This confirms. Maintains. Long-term. And therefore, you are not you, a being with existence. You are the player of you. .


Proposal PhD Thesis. Throughout the year, starting in January 2013 in collaboration with Mr.Pantelis Bassakos, Professor of Philosophy, department of Political Science and History, Panteion University, she has started a pre-original proposal on which investigated complex concepts in philosophy and the theory of Performing as regards the Rhetoric art but and how expressed or constitutes the Performance art and by which way. Will Be submitted this doctoral thesis, and the subject of will be the result of the above research, which does not followed the trodden path and was the reason that difficulties arose as to its consistency. But now it is almost ready and will complete the process at the end of January 2014 at the Panteion University.

 24 10 / 2013 - 2014/ begins again for third season, the emission of City travellers from thursday, October 24, 17.00 - 19.00 p.m. in Beton7artradio and every second Thursday, by Katerina Athanasiou, Antonis Lakides and Yannis Ioannidis translator and scholar of ¨Situationist International¨. An international organization of social revolutionaries, the exclusive membership of which was made up of avant-garde artists, intellectuals, and political theorists, active from its formation in 1957 to its dissolution in 1972. Ιs characterized by a Marxist and surrealist perspective on aesthetics and politics, without separation between the two: art and politics are faced together and in revolutionary terms. The SI analyzed the modern world from the point of view of everyday life. The core arguments of the Situationist International were an attack on the capitalist degradation of the life of people and the fake models advertised by the mass media, to which the Situationist responded with alternative life experiences. The alternative life experiences explored by the Situationists were the construction of situations, unitary urbanism, psychogeography, and the union of play, freedom and critical thinking. Their ideas are disseminated and found resonance in the world of today. The Life become as art. A labyrinthine search. For the importance of the event’s situation.

26. 09 - 27.10 / metamatic:taf welcomes the new exhibition season hosting from Thursday 26 September the exhibition a (New) Athens state of mind, an attempt to map the new social and cultural face of Athens, as it is being shaped by the activity of the city’s creative people and groups. In group City Travellers’ participation, she presents performance, titled ¨kinking¨.

10. 06 /Art School of Fine Arts, SECTION THEORY AND HISTORY OF ART - in the context of the lesson "sociology of Art II" was a roundtable discussion on: ¨ Facets of artistic activities in contemporary art: Traces and intangible residues ¨ Monday, June 10, 2013, time 5:30 PM Joined: Katerina Athanasiou, Tenured Instructor – EEDIP, Section Visual Arts - ASFA, Silvia Solidaki Graduate, Section theory and History of Art - ASFA, Vana Verriopoulos PhD, department of Theory and History of Art (ASFA & Université Paris VIII)

Join 2 courses in the master program at Panteio university, Department Political Science & History PROGRAM MASTER TITLE: POLICY AND PHILOSOPHY - SOCIAL THEORY, for explanatory comments on structures of the work of Hans Holbein the younger - The Ambassadors | The ambassadors.

 Wednesday, February 20 at 7:30 pm / Gallery Grigoriadis / Performance Presentation entitled ¨ the flag of the revolution ¨ at the opening of the exhibition "When the Greeks. Greek illustrators of the early 20th century contemplate the Greek revolution".

 PROPOSAL COOPERATION of department Sculpture of Athens School of Fines Arts and Agricultural University of Athens by theme: ¨Development academic cooperation in education, research, as well as in sectors perceived mutual interest¨ 6 -8 students of the two cooperating departments, in a joint project for 3 months in the gardens of agronomic university from where will collect the theme material, with the average they wish: photograph or drawing. Projects that results of it will be exposed Agricultural Museum. It be under the care of Katerinas Athanasiou, state ΕΕDIP, ASFA. The proposal was discussed and accepted by the director of the Agricultural Museum Mr Louloudes Konstantinos and Mrs. Maria Papafotiou head Lab of floriculture and landscape architecture, Agricultural Sciences University of Athens. It proposed to the financing institution Liatse. Declined expected finding financial administration to materialize.

17-21/12, ΑΣΚΤ, Αθήνα, ¨Ταξιδεύοντας στον χρόνο.. της τυχαιότητας, έφτιαξα ένα παιχμίδι.¨ Από τη στιγμή που ζητάς κάτι το παιχνίδι ξαναρχίζει, λέει ο Mckenzie Wark. Και όταν το παιχνίδι αρχίζει, εσύ δεν είσαι εσύ. Είσαι ο παίκτης του ...

Προετοιμασία πρότασης Διδακτορικής εργασίας. Καθόλη τη διάρκεια του έτους, από τον Ιανουάριο του 2013 σε συνεργασία με τον κο Παντελή Μπασάκο, καθηγητή Φιλοσοφίας, του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου, έχει ξεκινήσει η προεργασία πρωτότυπης πρότασης κατά την οποία ερευνώνται σύνθετες έννοιες στη φιλοσοφία και τη θεωρία του performing όσον αφορά την Ρητορική τέχνη αλλά και πως εκφέρονται ή συνιστούν την Performance art και με ποιο τρόπο. Θα κατατεθεί διδακτορική διατριβή, που το θέμα της θα είναι το αποτέλεσμα της παραπάνω έρευνας, η οποία δεν ακολουθεί την πεπατημένη οδό και εξ΄αυτού προέκυψαν δυσκολίες ως προς την συνάφειά της. Είναι σχεδόν έτοιμη και θα ολοκληρωθεί η διαδικασία στο τέλος Ιανουαρίου του 2014 στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

24 10 / 2013 – 2014/ Συνέχεια της εκπομπής των City Travellers από την Πέμπτη 24 Οκτωβρίου


 17.00 - 19.00 μ.μ. στο beton7artradio και κάθε δεύτερη Πέμπτη με τους: Κατερίνα Αθανασίου, Αντώνη Λακίδη και τον Γιάννη Ιωαννίδη μεταφραστή και μελετητή των ¨Καταστασιακών¨. Ένα καλλιτεχνικό κίνημα στον ακροαριστερό χώρο της Ευρώπης του ΄60, που διατύπωσε την ¨θεωρητική και πρακτική ανάπτυξη των καταστάσεων. Συγκροτήθηκε από θεωρητικούς καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, πολιτικούς και άλλους. Σκοπός τους ήταν η υλοποίηση των υποσχέσεων των καλών τεχνών στην καθημερινή ζωή. Οι ιδέες τους διαδόθηκαν και βρήκαν απήχηση σε διεθνή κλίμακα μέχρι σήμερα. Αίτημά τους ¨ Η ζωή να γίνει καλλιτέχνημα¨. Μια λαβυρινθώδης αναζήτηση της σημασίας της ¨κατάστασης¨, του συμβάντος.

26. 09 – 27.10 / metamatic:taf / Παρουσίαση Περφόρμανς με τίτλο ¨Συστροφή¨ στα πλαίσια συμμετοχής της ομάδας City Travellers στην έκθεση ¨A (New) Athens state of mind¨

10. 06 /ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ, ΤΜΗΜΑ ΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ - Στο πλαίσιο του μαθήματος «Κοινωνιολογία της Τέχνης ΙΙ» πραγματοποιήθηκε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης με θέμα : ¨Όψεις καλλιτεχνικών δράσεων στη σύγχρονη τέχνη : ¨Ίχνη και άυλα κατάλοιπα¨ Δευτέρα 10 Ιουνίου 2013, ώρα 17:30 Συμμετείχαν: Κατερίνα Αθανασίου Μέλος Ε.Ε.ΔΙ.Π. Τμήματος Εικαστικών Τεχνών Α.Σ.Κ.Τ. Σύλβια Σολακίδη Απόφοιτος Τμήματος Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης Α.Σ.Κ.Τ. Βάνα Βερροιοπούλου Υποψήφια Διδάκτωρ Τμήματος Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης (Α.Σ.Κ.Τ. & Université Paris VIII

ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΑΘΗΝΑΣ ΜΕ ΤΟ ΓΕΩΠΟΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ με ΘΕΜΑ: ¨Ανάπτυξη ακαδημαϊκής συνεργασίας σε εκπαιδευτικούς, ερευνητικούς τομείς, καθώς και σε τομείς πιθανού αμοιβαίου ενδιαφέροντος¨ 6 -8 φοιτητές που θα προέρχονται ισάριθμα από τα δύο συνεργαζόμενα τμήματα, σε ένα κοινό πρόγραμμα 3 μηνών στους κήπους του Γεωπονικού πανεπιστημίου από όπου θα συλλέξουν το θεματικό υλικό τους, με το μέσο που επιθυμούν: φωτογραφία ή σχέδιο. Και το έργο που θα προέκυπτε θα εκτίθετο στο Γεωργικό Μουσείο. Υπό την επιμέλεια της Κατερίνας Αθανασίου, Μέλος ΕΕΔΙΠ, ΑΣΚΤ Η πρόταση συζητήθηκε και έγινε δεκτή από τον διευθυντή του Γεωργικού Μουσείου κο Λουλούδη Κωνσταντίνο και την Κα Μαρία Παπαφωτίου Αναπλ. Καθηγήτρια, Δ/ντρια Eργαστηρίου Ανθοκομίας και Αρχιτεκτονικής Τοπίου, Τμήμα Επιστήμης Φυτικής Παραγωγής, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών . Προτάθηκε για χρηματοδότηση στο ίδρυμα Λιάτση. Απορρίφθηκε και αναμένεται η εύρεση οικονομικής χορήγησης για να πραγματοποιηθεί.

Συμμετοχή σε 2 μαθήματα μεταπτυχιακού προγράμματος στο ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης & Ιστορίας ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ, για ερμηνευτικές παρατηρήσεις πάνω στις δομές του έργου του Hans Holbein the Younger - The Ambassadors | Οι Πρεσβευτές.

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου στις 7.30 μ.μ./ Πινακοθήκη Γρηγοριάδη / Παρουσίαση Περφόρμανς με τίτλο ¨Η σημαία της επανάστασης¨ στα εγκαίνια της έκθεσης «Τον καιρό των Ελλήνων. Έλληνες εικονογράφοι των αρχών του 20ου αιώνα σχεδιάζουν την Ελληνική επανάσταση».


24 10 / 2012 begins the emission of City Travellers second seazon in Beton7artradio and every second Thursday by: Katerina Athanasiou, Antonis Lakides and Panagiotis Papadopoulos, philosopher in a debate rotating the modernism that concludes in search of concept ¨aesthetical effect of politics¨.

 Tour discussion at bookstore: "free thinking zone" about the time period of Fascism and the aesthetical effect of politics. Interactive live broadcasting and emphasis on the concept of "direct transmission”


 Three Presentations of art performances during the year. One of them in the square of Heraklion (street) supported by the gallery Grigoriades. Details:

 24 10 / 2012 – 13/ Συνέχεια της εκπομπής των City Travellers στο beton7artradio και κάθε δεύτερη Πέμπτη με τους: Κατερίνα Αθανασίου, Αντώνη Λακίδη και τον Παναγιώτη Παπαδόπουλο, φιλόσοφο σε μια συζήτηση που ενώ περιστρέφεται στην μοντερνικότητα καταλήγει στην αναζήτηση της έννοιας ¨Αισθητικοποίηση της Πολιτικής¨.

Οργάνωση συζήτησης στο βιβλιοπωλείο “free thinking zone” για την περίοδο του Φασισμού και την ¨Αισθητικοποίηση της πολιτικής¨. Με διάδραση live broadcasting και έμφαση στην έννοια της ¨απευθείας μετάδοσης¨

 Τρεις Παρουσιάσεις Εικαστικών Performances κατά την διάρκεια του έτους. Η μία εξ αυτών στην πλατεία Ν. Ηρακλείου (street) Υποστηριζόμενη από την πινακοθήκη Γρηγοριάδη.


19 -20 January. Conference: at Against All Odds: Ethics / Aesthetics

 15 February. Lecture greetings at the general meeting of the association of hospital Salvation which supported financially and morally “Salvation plan”.

26 February. Organizing music event for 4 music schools and the art school of Attica contribution of roads Areopagitou Street and Mr Anthony MAKRIYANNIS - free turnout ... "Children singing on the road"

 Two Presentations of art performances during the year. Details:

19 -20 Ιανουαρίου Συνέδριο: ‘Against All Odds Project’ Ethics/ Aesthetics

15 Φεβρουαρίου. Διάλεξη χαιρετισμό, στη γενική συνέλευση του συλλόγου του νοσοκομείου Σωτηρία που υποστήριξε οικονομικά και ηθικά το «σχέδιο Σωτηρία». 

26 Φεβρουαρίου. Διοργάνωση μουσικής εκδήλωσης των 4 μουσικών σχολείων και του καλλιτεχνικού Αττικής στη συμβολή των δρόμων Αρεοπαγίτου και Μακρυγιάννη – ελεύθερη προσέλευση… «Τα παιδιά τραγουδάνε στον δρόμο»
 Δύο παρουσιάσεις Εικαστικών Performances κατά την διάρκεια του έτους. Λεπτομέρειες:


κάποιοι ευτυχώς επίμονα φροντίζουν να είναι εύφορος ο κήπος της σκέψης

Ενώ η έκλειψη είχε την τιμητική της ...και ενώ οι τηλεοπτικοί δέκτες ούρλιαζαν ποιος θα εκπαραθυρωθεί πρώτος για να αποδείξει ότι είχε μαντέψει σωστά μια καταστροφή η μια άλλη... και ενώ κάποιοι αγανακτισμένοι μάζευαν τα υπόλοιπα από τα μαρμαρα της πλατείας από εκείνα που είχαν σπάσει για να χουν πολεμοφοδια..
μια παρέα στο Νέο Ηράκλειο ψιθύριζε διαφορετικά έναν μικρό οδηγό στην εγγύτητα
Χάρηκα τόσο πολύ που όταν βρέθηκα στην Πινακοθήκη Γρηγοριάδη... ήταν εκεί πολύς κόσμος οικογένειες με μικρά παιδια που κουβέντιαζαν τους πίνακες και τα άλλα έργα τους γονείς τους
Μέσα στην τόση διάθλαση των ημερών στην τόση τόση βαβούρα .... όπου τα κούφια λόγια περισσεύουν.. σαν να μην σταματά κανείς να πάρει ανάσα να σκεφτεί.. αρθρώνει συνεχως μια κι έχει το εργαλείο της φωνής...
η επίσκεψη στην χθεσινή έκθεση ήταν για μένα η πιο ουσιαστική πράξη των ημερών.. Μια αφορμή να σκεφτεί κανείς συνδυαστικά όπως οφείλουν να είναι οι διαδρομές της σκέψηςνα κάνει τις διαδρομές μέσα από την ιστορία όπως της αντιμετώπισαν οι διαφορές τέχνες και όπως της αφουγκράστηκαν στο πλαίσιο των κοινωνικών συνθηκών οι καλλιτέχνες..

Το έργο αυτό του διαλόγου όλων αυτών των έργων είναι έμπνευση και δημιουργία του επιμελητή Παναγιώτη Παπαδόπουλου. Ορισμένα εργα πολύ γνωστά, άλλα για μένα τουλάχιστον, εντελώς άγνωστα... τα έργα συνδιαλέγονται με αναπάντεχο τρόπο στην παράθεση τους... καταλύονται έτσι τα γεωγραφικά σύνορα και αίφνης διαπιστώνονται οι κοινοί προβληματισμοί και οι διαδρομές..

Το ιδιωτικό είναι μια προστασία απέναντι σε ένα απειλητικό δημόσιο χώρο σημειώνει ο Παπαδόπουλος Αυτή η σύγκρουση αναδεικνύεται μέσα από το έργο ορισμένων καλλιτεχνών ..Όταν θα πάτε να πάρετε οπωσδήποτε το μικρό φυλλάδιο που σας καθοδηγεί και σας ανοίγει το παράθυρο του επιμελητή έτσι ο διάλογος των έργων καθίσταται διαυγής όπως και ματιά του επιμελητή πάνω σε αυτό τον διάλογο η έκθεση αυτή βλέπεται και διαβάζεται λέει και πράγματι αυτό το μικρό φυλλάδιο που είναι ο δικός του ψίθυρος και ανοίγει το παράθυρο της δικής μας ανάγνωσης

Στο κέντρο της έκθεσης μια περφορμανς της Κατερίνας Αθανασίου όπου δυο γυναίκες η εικαστικός και η κόρη της.. διαβάζουν και βαφούν τα νύχια τους ανασυγκροτεί τον πίνακα του Περβολαρακη έτσι ο πινάκας γίνεται ένας ζωντανός πίνακας κατά το γαλλικό ταμπλο βιβαντ ..τόσο ζωντανός που χτες μια κυρία κρατώντας ένα κόκκινο τριαντάφυλλο διεκδίκησε να μπει μέσα στο ταμπλό και να φωτογραφηθεί.. μάλιστα ζήτησε επίμονα ειδικές οδηγίες από τον φωτογράφο για να μην χαλάσει την σύνθεση....

Εγώ χτες σε αυτή την έκθεση συγκινήθηκα γιατί υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι επίμονα φροντίζουν να είναι εύφορος ο κήπος της σκέψης και αυτό έσβησε γλυκά όλο τον θόρυβο της ημέρας και ονειρεύτηκα εύφορα όπως πρέπει να είναι τα όνειρα



Λουκία Ρικάκη


21 January. Performance. Workouts improve of Dypon – Dipon action, incorporating the move, voices and speech in this expression. The training was held at the Museum Heraklides. Watch the report entitled: "The Complete Collection sculpture of Edgar Degas". It was Thursday, January 21 at 8.00 in the afternoon.

12 February - 27 March. Report designs inspired by the exercises of actors, in the lobby "Anoixis Theater" presented at 12 February - 27 March the subversive comedy “SAN PSEFTIKO” directed by Yiannis Margaritis.

4 - 21 March. OSIDORI. Simple individual gestures for the happiness and the sadness. It happens in old mediaeval potter’s shop, “Piraeus 1911". The video installation captures the impressions of artist Mrs.K A. - giving impetus to the development of the myth, through the display of that talk with the choreography of Nelli Poulopoulou. Interaction.


7 April. Ares Tsimogiannis / Tritsi Park works with a group of students in a land art planning.

May 12. Projects in interact with a panel of teachers, organized by Petros Batsiaris in the "Igloo". Two- days collective work debate. Soils could only be explained at, sharing resources in a scene, in order

18 June. Salvation plan’s opening day in hospital Salvation.

21 June. Organize music event for the students of musician schools of Athens. Monastiraki

30 June. Participate in collective exhibition in Serbia.

30 June. Lecture in Berlin. Berlin Weißensee School of Art, Buehringstrasse 20, 13086 Berlin. The lecture has the subject “light in Hellenic mythology”.

16 July. Βooze cooperative’s Opening. Performance.

20 July. Presentation Performance in hospital 'Salvation'

21 July. Elefsina. Osidori

22 September. Speech - presentation to ' Salvation hospital ' about Performance.

6 October. Presentation - Performance entitled: "the riparian vegetation of a supposed dream" in 'Salvation hospital' filming-interview Lucia Ricaki.,

21 Ιανουαρίου Εικαστική Performance. Οι προπονήσεις αυτοσχεδιασμού της Dypon – Dipon δράσης, ενσωματώνουν τη μετακίνηση, φώνηση και ομιλία στην παρούσα έκφραση. Η Προπόνηση πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Ηρακλειδών. Παρακολουθώντας την έκθεση με τίτλο: "Η Πλήρης Συλλογή Γλυπτών του Edgar Degas". Την Πέμπτη 21 Ιανουαρίου στις 8 το απόγευμα.

12 Φεβρουαρίου – 27 Μαρτίου. Έκθεση σχεδίων εμπνευσμένα από της δοκιμές των ηθοποιών στο φουαγιέ του "Θεάτρου της Άνοιξης" που παρουσίασε από 12 Φεβρουαρίου – 27 Μαρτίου την ανατρεπτική κωμωδία SAN PSEFTIKO σε σκηνοθεσία Γιάννη Μαργαρίτη.

4 - 21 Μαρτίου. OSIDORI. Απλές ατομικές χειρονομίες για τη χαρά και τη λύπη. Στο παλιό κεραμοποιείο, «Πειραιάς 1911». Η video εγκατάσταση αποτυπώνει τις εντυπώσεις της εικαστικού Κ.Α.– δίνοντας ώθηση στην εξέλιξη του μύθου, μέσω της προβολής των που συνομιλούν με τη χορογραφία της Νέλλης Πουλοπούλου. Διάδραση.

7 Απριλίου. Άρης Τσιμόγιαννης / Πάρκο Τρίτση εργασία με ομάδα φοιτητών

 12 Μαίου. Σχέδια σε μια διάδραση με μια ομάδα δασκάλων, που οργάνωσε ο Πέτρος Μπάτσιαρης με θέμα το “Ιγκλού”. Διήμερη συλλογική εργασία συζήτηση. Αντάμωμα, μοίρασμα μέσα σε μια σκηνή, μέσα στη τάξη

18 Ιουνίου. Εγκαίνια του Project ‘ σχέδιο Σωτηρία’ στο νοσοκομείο Σωτηρία.

 21 Ιουνίου. Διοργάνωση Μουσικής εκδήλωσης. Μοναστηράκι

 30 Ιουνίου. Lecture in Berlin. Berlin Weißensee School of Art,
Buehringstrasse 20, 13086 Berlin. a lecture in the subject “light in Hellenic mythology”.

16 Ιουλίου. Εγκαίνια Βooze cooperative. Εικαστική Performance.

 2 Ιουλίου. Συμμετοχή σε ομαδική έκθεση στην Σερβία. Izlozba 2/ Έκθεση2. Ιούλιος του 2009. Tο πρώτο ταξίδι στη Σερβία. Eνα φεστιβάλ που στα πλαίσιά του φιλοξενεί μια εικαστική έκθεση. Ο τόπος, ο τρόπος και ο λόγος έγινε κοινός. Με ευκολία. Η απλότητα που ξεπερνά τα γεωγραφικά όρια και ο κοινός στόχος, που μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες μη προβλέψιμες. Δεύτερος στόχος το να μην διακοπεί η δίοδος επικοινωνίας και να μην αλλάξει ο τρόπος που τα πράγματα συμβαίνουν όταν έχουν λόγο ύπαρξης και ταυτότητα. Να μην σταματήσει άνευ λόγου η ελευθερία του λόγου, των πράξεων, των ιδεών. Έτσι απλά προέκυψε η ιδέα για την Izlozba 2/ Έκθεση 2 στην Αθήνα, 6 μήνες σχεδόν μετά. Και έτσι απλά οργανώθηκε σαν ιδέα. Η πρόθεση κοινή, μια μετακινούμενη έκθεση ανά τον κόσμο. Όπου σε κάθε νέο τόπο εντάσσονται καλλιτέχνες του τόπου. Τα παλαιότερα έργα αλλάζουν παραμένουν ίδια ή μετασχηματίζονται. Οι καλλιτέχνες παραμένουν, αποχωρούν, και συμμετέχουν ξανά με τον ίδιο ή διαφορετικό τρόπο. Ο αριθμός των έργων αυξομειώνεται, Οι ιδέες αλλάζουν, οι τρόποι αλλάζουν, οι αφορμές και οι στόχοι συνήθως μένουν περίπου ίδιοι. Η σημαντικότητα δεν είναι στο ποιοί θα είναι στην Izlozba 3 ή ποιός θα είναι ο επόμενος σταθμός. Η σημαντικότητα είναι το ότι αυτή η μετακινούμενη έκθεση ανά τον κόσμο είναι ήδη στο δεύτερο σταθμό και με την ελπίδα ότι η ιδέα μπορεί να γίνει πράξη. Οι άνθρωποι που δούλεψαν για αυτή πιθανών γνωρίζουν ήδη τη δυναμική της. Project creative group Greece. Elephant Walk

20 Ιουλίου. Παρουσίαση Εικαστικής Performance στο Νοσοκομείο ‘Σωτηρία’. Το σχέδιο Σωτηρία ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ: 3) performance από την Κατερίνα Αθανασίου με θέμα «παρόχθια βλάστηση ενός υποτιθέμενου ονείρου». Έκθεμα προς παρατήρηση. Το σώμα του καλλιτέχνη κοιμούμενο. Ο καλλιτέχνης κοιμάται, δεν έχει καμία επίδραση στο θεατή του, αντίθετα διεγείρει την ευχαρίστηση, ο θεατής να τον παρατηρεί ανενόχλητος και να τον συνδέει κοιμούμενο ήσυχο, υπάκουο, ονειροπόλο με το έργο του. Σιωπηλό. Σε εσωτερική προσήλωση, ίσως όπως είναι, όταν δημιουργεί.Την Τετάρτη 6/10 στις 7, στο Σπηλιοπούλειο.
21 Ιουλίου. Ελευσίνα Παράσταση osidori.
22 Σεπτεμβρίου. ομιλία - παρουσίαση στο ‘Σωτηρία’ για την Performance: «παρόχθια βλάστηση ενός υποτιθέμενου ονείρου» για το σχέδιο Σωτηρία. ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ: 2) οι συζητήσεις της Τετάρτης. Κάθε Τετάρτη, έως το τέλος Οκτωβρίου που τελειώνει το Σχέδιο Σωτηρία οι καλλιτέχνες που εργάστηκαν πάνω στο σχέδιο, θα παρουσιάζουν τη δουλειά τους, τις αφορμές που γέννησαν τα συγκεκριμένα έργα, τις σκέψεις που τα δημιούργησαν.
6 Οκτωβρίου. Παρουσίαση Εικαστικής Performance «παρόχθια βλάστηση ενός υποτιθέμενου ονείρου» στο ‘Σωτηρία’. Γύρισμα-συνέντευξη Λουκία Ρικάκη, για την δημιουργία της ταινίας της: ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΣΩΤΗΡΙΑ Μνήμη και ασθένεια στον εικαστικό λόγο.

2006 – 2009

Κατερίνα Αθανασίου / Η αυλή των θαυμάτων …
ερειπώθηκε… - ?

Ευχαριστώ τους συγγραφείς (που αναφέρονται στο τέλος της σελίδας), για το δάνειο του κειμένου τους, ώστε να υποστηρίξω σκέψεις που εκφράζουν και δικές μου ανησυχίες.
Ένας ύμνος στον Άπολι... στους τόπους που ζουν οι άπολεις... Οι άπολις αυξάνονται στην σύγχρονη μητρόπολη καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι αποεδαφοποιούνται. Χωρίς χαρτιά, πρόσφυγες ,μετανάστες, άνεργοι, άστεγοι , περιθωριακές ομάδες , ζουν ως εξόριστοι στη μεταμοντέρνα μητρόπολη ,στα κενά της. Τα αποκομμένα αυτά περιβάλλοντα είναι διάσπαρτα, μεταβαλλόμενα και ρευστά, καθώς τα παράγει η ίδια η πόλη και οι μετασχηματισμοί της. Κενοί χώροι στο κράτος του δικαιώματος και γενικότερα στην ιδέα του ανήκειν . Στους τόπους αυτούς οι οποίοι λειτουργούν σαν καταφύγια μέσα στην πόλη, ακυρώνεται ο λόγος του αρχιτέκτονα και παράγεται ένας άλλος λόγος, αυτός της εφήμερης, ρευστής ,σωματικής κατοίκησης. Κατά την κατοίκιση αυτή αναπτύσσονται χαρακτηριστικά κοινοτικής ζωής· και οι τόποι αυτοί δημιουργούν ένα άλλο δίκτυο που απλώνεται από την καρδιά της πόλης ως την μακρινή της περιφέρεια.
Ο αρχιτέκτονας και ο καλλιτέχνης συχνά παίρνουν τα χαρακτηριστικά του άπολι καθώς βρίσκονται εν κινήσει και συχνά εκτοπίζονται από τους θεσμούς αμφισβητούμενοι στο τοπίο της κοινωνικό ,πολιτιστικό, οικονομικό Ο διανοούμενος για να αναζητήσει αυτές τις νέες χωρικές συνθήκες της μητρόπολης, για να προσδιορίσει εκ νέου τον χώρο και τον τόπο , εξορίζεται στις τοποθεσίες όπου κατοικούν οι άπολεις. Εκεί, παράγονται νέες ταυτότητες και συγκατοικήσεις και η φυγή από την πόλη και το πολιτικό γίνεται μέσα στην καρδιά της. Το σημαντικό είναι ότι σ αυτούς τους τόπους νέες χωρικές, εφήμερες διάσπαρτες σχέσεις αναπτύσσονται. Με αφορμή αυτή την έκθεση το έργο που δημιουργούμε βασίζεται στην περιπλάνηση και στη συνέχεια στην εφήμερη κατοίκηση μας-δράση σ' αυτούς τους τόπους. Επιλέγουμε κοινότητες με τις οποίες εμπλεκόμαστε και δρούμε ως καταλύτες. Το Κέντρο Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο στο Λαύριο, (ένα πανόπτικο κτήριο το οποίο χωρικά εμπεριέχει τον εγκλεισμό , το παζάρι το οποίο αναπτύσσεται στην πρώην κορεάτικη αγορά και στους γύρω δρόμους, οι αυτονομημένες καταλήψεις του κέντρου, η περιοχή της Μενάνδρου και της Πλατείας Κουμουνδούρου, διάφορα διάσπαρτα καφενεία μεταναστών , αλλά και χώροι που μαζεύονται οι queers της πόλης, είναι μερικοί απ' αυτούς τους τόπους που διερευνούμε με την άμεσή εμπειρική μας δράση.
Στους τόπους αυτούς δημιουργούνται χώροι μετάφρασης. Η ανομία, η μετανάστευση, η διασπορά ,και η μετάλλαξη που συμβαίνει στους δεδομένους χώρους-τόπους, που συχνά χαρακτηρίζονται και με μια επικινδυνότητα, γίνεται το υλικό μας για την αποδόμηση του χάρτη της πόλης. Η επανατοποθέτηση των -από εμάς εκ νέου- αναπαριστώμενων χωρικών τοπίων σε έναν νέο ψυχογεωγραφικό χάρτη εμπεριέχει τον χρόνο και τον χώρο που έχουμε βιώσει. Κάνοντας μιαν αναγωγή σ' αυτή τη δράση και την εμπειρία, θα λέγαμε ότι έτσι γίνεται η χαρτογράφηση της δικής μας “Άπολις Αθήνας”. Οι κατευθύνσεις, οι διαδρομές και τα κομβικά σημεία που καταγράφουμε γίνονται το μετα-επίπεδο και το νευρικό σύστημα της δράσης. Ο χάρτης γίνεται μία στρατηγική καταγραφής της εμπειρίας.
Αφηρημένα αναθηματικά γλυπτά εμπνευσμένα από την αρχαία θεότητα Αρτέμιδα, θεά της ετερότητας ,φτιαγμένα για να τρώγονται, γίνονται το αντάλλαγμα εμπιστοσύνης μεταξύ ανθρώπων . Αυτό το αντικείμενο-αντάλλαγμα , σύμβολο φιλοξενίας γίνεται ο λόγος της συνδιαλλαγής μας με τους ανθρώπους που "λιμνάζουν" για λίγο στα κομβικά σημεία-τόπους που επανατοποθετούμε πάνω στο χάρτη. Σε αντάλλαγμα του φαγώσιμου αναθηματικού γλυπτού που προσφέρουμε στα μέλη της εξορισμένης κοινότητας, εκείνοι μας προσφέρουν επιλεγμένα αντικείμενα . Ο ρόλος του ξένου εδώ είναι διφορούμενος καθώς ο άπολις-ξένος για τον συγκεκριμένο χρόνο μετατρέπεται σε αυτόν που θα μας φιλοξενήσει, εφήμερα. Στην έκθεση εκτός από τον χάρτη θα παρουσιαστούν τα αντικείμενα-δώρα , καθώς και οι κενές χάρτινες φόρμες των φαγώσιμων αναθηματικών γλυπτών. Το project είναι σε συνεχή εξέλιξη και μετασχηματισμό. Η εικαστική ματιά, η αρχιτεκτονική άποψη, η θεωρητική επιστασία και η εμπειρική κατάσταση εδώ συνευρίσκονται.

(Για το συγκεκριμένο project -δράσεις, έργα και κείμενα- που παρουσιάζεται στην Ελληνοαμερικάνικη Ένωση συνεργάστηκαν οι Πέγκυ Ζάλη, Ελένη Τζιρτζιλάκη και Άννα Τσουλούφη-Λάγιου.)

OSIDORI - Πάπιες Μανδαρίνοι - Μία χοροθεατρική παράσταση εμπνευσμένη από τη ζωή και το έργο του Λευκάδιου Χέρν. Η παράσταση ήταν μια σύνθεση θεάτρου, χορού, εικαστικής αποτύπωσης και εγκατάστασης καθώς και ζωντανής μουσικής. Εικαστική αποτύπωση και έκθεση σχεδίων της στην παράσταση. Κατά την προετοιμασία και τη διάρκεια της παράστασης η εικαστικός αποτυπώνει την επί σκηνής δράση. Εν τέλει γίνεται ένα αναπόσπαστο κομμάτι της σκηνικής δράσης, μιας και είναι η σκιά στο φωτισμένο χώρο συμβολίζοντας τον αέναο παρατηρητή, θεατή αποδέκτη που διεισδύει στο να κωδικοποιήσει - καταγράψει τα συμβαίνοντα με τον τρόπο που εν τέλει επικάθονται στο ασυνείδητο χώρο του, ή όταν τα φώτα σβήνουν φωτίζει, γίνεται φάρος της παράστασης, για να νοιώσει τα όσα αδυνατεί να συνθέσει επί χάρτου. Σε μια εν τέλει συνεχή αλληλεξάρτηση με τον δρώντα ηθοποιό - χορευτή. Σε μια νέα θέση νοηματοδότησης της δραστηριότητας και της ταυτότητας Σκηνοθεσία – Χορογραφία: Νέλλη Πουλοπούλου, Αιμιλία Μπουρίτη. Ερμηνεύει: Νέλλη Πουλοπούλου. Μουσική: Μάριος Τσάγκαρης, Τάσος Φωτίου
Ομάδα Dypon – Dipon. Εικαστική Performance: 1η Παράσταση: Τετάρτη 20 Μαΐου, BIOS Café, 

Πειραιώς 84. 2η Παράσταση: Πέμπτη 21 Μάη, Art Athina - Taekwondo (Περιοχή Φαλήρου)
Έκθεση που διοργάνωσε το, με θέμα ‘turbulent times’, (στον επόμενο τόνο), Αθήνα
Έκθεση που διοργάνωσε το Βοοze cooperativa, με θέμα ‘τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα’, Αθήνα
6 Ιουλίου Συνέντευξη στη τηλεόραση – ψηφιακή ΝΕΤ
27-28 Σεπτέμβρη Δελφοί/λεωφορείο -Άμεση Δημοκρατία / Ρέα Στριγγάρη
Οκτώβριος-Νοέμβριος-Δεκέμβρης… σχεδίαση ανά δύο ημέρες όλο το απόγευμα, στο θέατρο Άνοιξη, τις πρόβες για την παράσταση. Ακολούθησε έκθεση των σχεδίων στο Φουαγιέ του Θεάτρου.
Νοέμβριος. Συντονίζει ομάδα φοιτητών από το εργαστήριο του κου Ψυχοπαίδη με την βοήθεια του κου Σκαλτσά, για δημιουργία Γκράφιτι ζωγραφικής στην είσοδο του θεάτρου της Άνοιξης.
11 Δεκέμβρη. Περφόρμανς. Ακίνητη σιωπηλή με τη Βαλίτσα κοιτώντας επί μισή ώρα τον σταθμό στη πλατεία στο Μοναστηράκι και αφουγκραζόταν τις συζητήσεις των συναντήσεων.

Χοροθεατρική ομάδα “συν+εργασία”

Πάπιες Μανδαρίνοι
Μία χοροθεατρική παράσταση εμπνευσμένη από τη ζωή και το έργο του Λευκάδιου Χέρν.
Η παράσταση είναι μια σύνθεση θεάτρου, χορού, εικαστικής αποτύπωσης και εγκατάστασης καθώς και ζωντανής μουσικής.
Η περιπλάνηση του ποιητή στο φως και τη σκιά, σε ομιχλώδη τοπία και απόκοσμους παραδείσους ζωντανεύουν το osidori
Μια ιστορία για τον μύθο, το όνειρο και την παραβίαση τους.
Μέσα από αρχετυπικά σύμβολα σκιαγραφείται η διαδρομή ενός ανθρώπου που κατάφερε να θέσει σε διάλογο διαφορετικούς πολιτισμούς και κουλτούρες δημιουργώντας ένα λυτρωτικό έργο για τον εαυτό του και τους άλλους.

Περιγραφή της παράστασης
Τρεις ιστορίες γίνονται το έναυσμα να ξετυλιχθεί από μία ηθοποιό – χορεύτρια η ζωή αλλά και το όνειρο του έλληνα και εθνικού ποιητή της Ιαπωνίας Λευκάδιου Χέρν.
Ο λόγος, η κίνηση, η εικαστική εγκατάσταση και η εικαστική αποτύπωση από μία εικαστικό η οποία αποτυπώνει με σκίτσα και χρώματα, την επί σκηνής δράση της παράστασης καθώς και η συνοδεία δύο μουσικών με ήχους κιθάρας, σαξόφωνου, πιάνου, βιολιού και άλλων οργάνων συντελούν στην ονειρική παρουσίαση της παράστασης «Οsidori»

Σκηνοθεσία – Χορογραφία: Νέλλη Πουλοπούλου, Αιμιλία Μπουρίτη
Ερμηνεύει: Νέλλη Πουλοπούλου
Μουσική: Μάριος Τσάγκαρης, Τάσος Φωτίου
Εικαστική αποτύπωση και έκθεση σχεδίων: Κατερίνα Αθανασίου. Κατά την προετοιμασία και τη διάρκεια της παράστασης η εικαστικός αποτυπώνει την επί σκηνής δράση. Εν τέλει γίνεται ένα αναπόσπαστο κομμάτι της σκηνικής δράσης, μιας και είναι η σκιά στο φωτισμένο χώρο συμβολίζοντας τον αέναο παρατηρητή, θεατή αποδέκτη που διεισδύει στο να κωδικοποιήσει - καταγράψει τα συμβαίνοντα με τον τρόπο που εν τέλει επικάθονται στο ασυνείδητο χώρο του, ή όταν τα φώτα σβήνουν φωτίζει, γίνεται φάρος της παράστασης, για να νοιώσει τα όσα αδυνατεί να συνθέσει επί χάρτου. Σε μια εν τέλει συνεχή αλληλεξάρτηση με τον δρώντα ηθοποιό - χορευτή. Σε μια νέα θέση νοηματοδότησης της δραστηριότητας και της ταυτότητας του εικαστικού καλλιτέχνη. Τη χαρά της αμεσότητας. Στο ασφυκτικό του πλαίσιο, ανακυκλώνει τις αιώνια «νέες» αλλά πάντα ίδιες παραμέτρους που συγκροτούν και αναιρούν τον εαυτό του μέσω μιας «νέας» μυστικοποίησής του.
Εικαστική εγκατάσταση: Αιμιλία Μπουρίτη
Φωτισμοί: Έλενα Μαργαριτίδου
Φωτογραφίες: Βούλα Ανδρώνη, Κατερίνα Ξένου
Διεύθυνση παραγωγής και επικοινωνία: Βάσω Κυριαζή

Ο Λευκάδιος Χέρν, γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1850 και αφού ταξίδεψε σε Ευρώπη και Αμερική εγκαταστάθηκε στην Ιαπωνία. Με το έργο του συνέδεσε το λόγιο με το λαογραφικό στοιχείο καταγράφοντας και μεταφράζοντας σημαντικό μέρος των ιαπωνικών θρύλων και μύθων σε μια εποχή ραγδαίου εκμοντερνισμού της ιαπωνικής κοινωνίας. Για το έργο του αυτό ανακηρύχτηκε εθνικός ποιητής της Ιαπωνίας.

Dypon - Dipon
Wed 20 May 2009 - Tue 26 May 2009 
ΟΠΑ 0.2
(on πerformance art)
Re-Think/ Re-use/ Re-make
Wendsday 20 Μay 2009
BIOS - Peireos 84

21:00 Katerina Athanasiou/ Richardos Foskolos Dupon & Dipon Live Performance Café.

Thursday 21 Μay 2009
Art Athina - Taekwondo (Faliro Pavilion)
21:00 Katerina Athanasiou/ Richardos Foskolos Dupon & Dipon Live Performance.

Ομάδα Dypon - Dipon
Εικαστική Performance
1η Παράσταση: Τετάρτη 20 Μαΐου, BIOS Café, Πειραιώς 84.

2η Παράσταση: Πέμπτη 21 Μάη, Art Athina - Taekwondo (Περιοχή Φαλήρου)
Ώρα έναρξης: 21.00
Διάρκεια: περίπου 1 ώρα

Αναφορά: Αδερφοί Ντυπόν και Ντιπόν, Τεν Τεν και σία. Επάγγελμα: Αστυνομικοί, ντέντεκτιβ. Λειτουργούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ακόμη και οι κινήσεις τους είναι πανομοιότυπες.
Βρίσκονται σε συνεχή διάλογο μεταξύ τους, με διαρκώς λανθασμένα συμπεράσματα και στόχους. Συμφωνούν σε όλα και παθαίνουν ακριβώς τα ίδια ατυχήματα ταυτόχρονα. Τι ακριβώς εκπροσωπούν μέσα στο κόμικς; Μία αποτυχημένη εξουσία και πλήρως ανίκανη να εξαγάγει λογικά συμπεράσματα; Εκ πρώτης όψεως ναι. Θα μπορούσε όμως κανείς να υποθέσει, πως αντικρίζει, ένα πρόσωπο και μόνον ένα, κάποιον εξαιρετικά εγωκεντρικό χαρακτήρα, τόσο που χάνει πλέον το μέτρο της πραγματικότητας. Ένα τελείως κλειστό κύκλωμα, χωρίς απολύτως καμία πιθανότητα παρεμβολής ή διείσδυσης. Μπορεί και να είναι ο πυρήνας του καθενός από εμάς.

Δύο άνθρωποι που λειτουργούν σαν ένας -όχι σωστά-με την ιδιότητα της εξουσίας. Είναι οι παρατηρητές, όπως και το Υπερεγώ, που με τις γκάφες τους, πιθανόν να υποδεικνύεται η ευκολία που ένας ψυχολογικός μηχανισμός ελέγχου μπορεί να βγάλει λάθος συμπεράσματα. Παρ' όλα αυτά, δεν μπορεί ο αναλύων να βγάλει κανένα συμπέρασμα για τους αδελφούς, αν δεν μελετήσει ενδελεχώς, τους άλλους ήρωες και το περιβάλλον στο οποίο συχνάζουν.

Η μεταπαραγωγή των χαρακτήρων Dipon& Dypon από το κόμικς Τεν Τεν συμπυκνώνεται σε τρία βασικά στοιχεία:
Οι Dipon& Dypon, λοιπόν, ένα κλειστό σύστημα επικοινωνίας, ένας συνεχής διάλογος μεταξύ τους. Την στιγμή που θα υπάρξει εξωτερικό ερέθισμα στο "ισορροπημένο" δικό τους σύστημα προκαλούνται ανακυκλούμενα στοιχεία που προσδίδουν την γελοιότητα της γκάφας.

1) Κατ' επέκταση με τα προηγούμενα συνδυάσαμε –τους χαρακτήρες- με τα κλειστά ζεύγη στις ανθρώπινες σχέσεις ανεξαρτήτως φύλου ή σεξουαλικού δεσμού. Για παράδειγμα μπορούμε να παρατηρήσουμε μακροχρόνιες σχέσεις, κυρίως φίλων, όπου πλέον είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσουν οι δύο ρόλοι, ακόμη και στην διαφωνία του, οι διάλογοι και ο τύπος αυτής παραμένουν σχεδόν απαράλλακτοι.
2) Μια αναφορά στα γεγονότα του Δεκεμβρίου, τα οποία αντανακλούν μία κλειστή εξουσία, χωρίς διάλογο με τον δήμο και τις όποιες συνέπειες, αυτό μπορεί να επιφέρει.
3) Μας ενδιέφερε η σχέση του έργου τέχνης και ειδικότερα, της εικαστικής performance, με το πλαίσιο που την ορίζει ως τέτοιο, από την στιγμή που, καθημερινά άνθρωποι προκαλούν διαδράσεις σε διάφορα σημεία της πόλης, με πραγματικούς όρους που μπορεί να περιλαμβάνει μια πληθώρα καταστάσεων και δραστηριοτήτων ενώ δεν είναι αναγνωρίσιμες σαν έργα.
Κατερίνα Αθανασίου, Ριχάρδος Φώσκολος

Dypon - Dipon (Φεβρ. 2009 – Μαης 2009)
1.Μουσείο Μπενάκη παράλληλα με την έκθεση του Κανιάρη.
2. Bios, Αθήνα.
3.Art Athina Taekwondo (Faliro Pavilion)

Wed 20 May 2009 - Tue 26 May 2009
ΟΠΑ 0.2
(on πerformance art)
To ΟΠΑ επιχορηγείται από το E.KE.ΘΕ.Χ
Με την υποστήριξη του British Council
Χορηγοί Επικοινωνίας ΣΚΑΪ, ΣΚΑΪ 100,3, HIGHLIGHTS,
Μετά την επιτυχημένη πρώτη έκδοσή του τον Μάρτιο του 2007, η θεσμοθέτηση του ΟΠΑ (on πerformance art) αποτελεί πλέον γεγονός.
Το έκδηλο ενδιαφέρον του κόσμου για την τέχνη της performance, η συμμετοχή νέων καλλιτεχνών αλλά και ιστορικών προσωπικοτήτων του χώρου και η υποστήριξη δημόσιων και ιδιωτικών φορέων, καθώς και των media, διαμόρφωσαν ένα σταθερό σημείο συνάντησης της τέχνης του περφόρμανς στην χώρα μας και στον υπόλοιπο κόσμο.
 Re-Think/ Re-use/ Re-make: Propositions and Possibilities on contemporary performance art
Προτάσεις και δυνατότητες της σύγχρονης περφόρμανς
Με κύρια θεματική την τάση για διασκευή στη σύγχρονη τέχνη, το ΟΠΑ 0.2 εξερευνά την έννοια της «μεταπαραγωγής» (Postproduction), όπως την προτείνει ο Γάλλος θεωρητικός Nicolas Bourriaud και σε συνεργασία με την Art Athina τo Bios παρουσιάζει ζωντανές περφόρμανς, προβολές, αφιερώματα, διαλέξεις και ανοιχτές συζητήσεις.

Η φετινή Διεθνής Συνάντηση Σύγχρονης Τέχνης, Art-Athina 2009, φιλοξενεί στον εκθεσιακό της χώρο στο Κλειστό Φαλήρου (TaekwonDo/Ολυμπιακά Ακίνητα) ένα μέρος των περφόρμανς του φεστιβάλ.

(21:00 Katerina Athanasiou/ Richardos Foskolos Dupon & Dipon Live Performance)

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει
• Αφιέρωμα στον γλύπτη Θόδωρο
• Ενότητα με θέμα τον Παγανισμό σε επιμέλεια του Θανάση Μουτσόπουλου
• Live performances σε 2 χώρους, BIOS και Tae Kwon Do (ART ATHINA 2009) από καλλιτέχνες όπως State of Sabotage, Πάνος Χαραλάμπους, Νίκος Τρανός, The Boy, Ευαγγελία Μπασδέκη, Peader Kirk, Γιάννης Μελανίτης κ.α.
• Συμμετοχές από Μεγάλη Βρετανία, Ιταλία, Καναδά, Ιαπωνία, Βουλγαρία, Σουηδία, Σιγκαπούρη, Βέλγιο, Λιθουανία, Γαλλία και Ελλάδα.
• 20 ΜΑΙΟΥ, στην έναρξη του ΟΠΑ 0.2 στο BIOS, 11 performances από όλον τον κόσμο
• 21 ΜΑΙΟΥ, στην έναρξη της ART ATHINA στο Tae Kwon Do, 10 performances από όλον τον κόσμο
• Στα πλαίσια της ART ATHINA στο Tae Kwon Do παρουσίαση εισηγήσεων και ομιλίες από διακεκριμένους θεωρητικούς και ακαδημαϊκούς.
• Παρουσίαση documented ιστορικά performances της δουλειάς καλλιτεχνών, μερικοί από τους οποίους παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, όπως:
Paul McCarthy
Laurie Anderson
Hermann Nitsch
Vito Acconci
Bruce Nauman
Denis Openheim
Mike Kelley
John Baldessari

Οι εκδηλώσεις του ΟΠΑ 0.2 στο ΒΙΟS είναι με ελεύθερη είσοδο
• Παράλληλες εκδηλώσεις
1. Συναυλία της Acid Symphony Orchestra του Jori Hulkkonen, 22 Μαΐου στο Bios, έναρξη 23.00, είσοδος: ελεύθερη (υπό την αιγίδα της πρεσβείας της Φιλανδίας)
2. Το Σπίτι, από την ομάδα blitz, 25-26 Μαΐου στο Bios, έναρξη 21.15,είσοδος:10€
3. An Illustrated History of Longing μια performance του Central Saint Martins και της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, 20- 24 Μαΐου στο Bios, έναρξη 21.30,

ο κρίνος


Η Carte Blanche είναι το ετήσιο φεστιβάλ του Booze Cooperativa δεν έχει κόστος συμμετοχής
και γίνεται σε δύο φάσεις. Δημιουργία έργων στο χώρο του booze / ή και αλλού και κατόπιν έκθεση των δημιουργηματών στους χώρους του κτιρίου.
Από τη δημιουργία της η Carte Blanche έχει φιλοξενήσει πάνω από 200 καλλιτέχνες, ιστορικούς τέχνης, κριτικούς, καθηγητές, επιστήμονες, αναγνωρίσιμους και μη από διαφορετικές μορφές τέχνης και επίσης από μία πλειάδα χωρών, πάντα με την στήριξη του πολιτιστικού οργανισμού Art Factories (υπουργείο πολιτισμού Γαλλίας).
Ζωντανή Δημιουργία,
Μία δυναμική διαδικασία που είναι γνωστή και οικεία στην Ευρώπη, υλοποιείται κάθε χρόνο για δύο μήνες στο Booze Cooperativa, ανοιχτό εργαστήριο με τους καλλιτέχνες να δημιουργούν ζωντανά μπροστα και σε αλληλεπίδραση με το κοινό. Εικαστικοι, performers, κομίστες, μουσικοί και καλλιτέχνες από κάθε μορφή τέχνης συναντιούνται και δημιουργούν με μοντέλα ή χωρίς σε κάποιον από τους χώρους του booze σε μια work-in-progress δρστηριότητα.

Το Booze cooperativa για αυτούς τους δύο μήνες χρησιμοποιείται ως ανοιχτό εργαστήριο τέχνης.

Έκθεση, Το αποτέλεσμα αυτής της πολυποίκιλης καλλιτεχνικής δραστηριότητας αποτυπώνεται σε μία έκθεση δύο μηνών σε όλους τους χώρους του Booze Cooperativa.
Superbia, Avaritia, Luxuria, Invidia, Gula, Ira, Acedia

Δημιουργία των έργων  από 15 Απριλίου έως 10 Ιουνίου
Έκθεση Έργων από 15 Ιουνίου εώς 15 Αυγούστου

Βασισμένης στα αρχικά γράμματα των λατινικών λέξεων για τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα:

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα είναι μια ταξινόμηση των πιο σοβαρών αμαρτημάτων σύμφωνα με την Καθολική εκκλησία, την οποία διαμόρφωσε ο Πάπας Γρηγόριος Α΄ στο βιβλίο του «Moralia in Job» .
Σύμφωνα με την παράδοση, κάθε αμάρτημα εκπροσωπείται και από ένα δαίμονα.

• Αλαζονεία (superbia) , δαίμονας ο Εωσφόρος .
(Η Αλαζονεία θεωρείται ως η μητέρα όλων των Αμαρτιών)
• Aπληστία (avaritia) , δαίμονας ο Μαμμωνάς .
• Λαγνεία (luxuria) , δαίμονας ο Ασμοδαίος .
• Φθόνος (invidia) , δαίμονας ο Λεβιάθαν .
• Λαιμαργία (gula) , δαίμονας ο Βελζεβούλ .
• Oργή (ira ) , δαίμονας ο Σατανάς . 
• Oκνηρία (acedia) , δαίμονας ο Βηλφεγώρ .
ο κρίνος (Ιουν. 2009)
Booze cooperative, Αθήνα

Επιστημονικοί / Εικαστικοί σύμβουλοι:
Μάνος Στεφανίδης, Γιάγκος Ανδρεάδης, Γιώργος Βέλτσος, Θανάσης Μουτσόπουλος.

Ο Κρίνος
Το αμάρτημα ‘μου’ είναι η Οκνηρία.
και οι γυναίκες της….

Το ‘γαμοίσι’ είναι μια από τις σκληρότερες και καθαρότερες διαδικασίες για την κατάκτηση της γνώσης και της ηδονής. Θέλει να εργαστεί σκληρά κάποιος για την αποκάλυψη ή την διείσδυση.
Δύο αμαρτωλές γυναίκες δεν το σεβάστηκαν…
Η Μαρία η Παρθένος, που για να γεννήσει το Χριστό, το θείο βρέφος, έλαβε τον Κρίνο από τον αρχάγγελο,
Και η γυναίκα του Λότ, που προτίμησε να γίνει στήλη άλατος, αντί να συμμετέχει σ΄ αυτή τη διαδικασία που κρυφοκοίταζε και να λιώσει τη σκλήρυνση που τις επιφύλασσε, η οκνηρία της.


Στην τέταρτη περιοχή είναι αυτοί των οποίων οι αμαρτίες προέρχονται από έλλειψη αγάπης δηλαδή οκνηρία.
• Τέταρτη. Οι οκνηροί εξαγνίζονται τρέχοντας συνεχώς (Cantos XVIII and XIX).
7.7 - 7.9 / 09
turbulent times,
στον επόμενο τόνο
Νορμανού 5, 105 55 Αθήνα Μοναστηράκι \
5 Normanou str. 105 55 Athens, Monastiraki
(Ηφαίστου, πρώτο στενό δεξιά κατεβαίνοντας από σταθμό Μοναστηράκι) \

Ελένη Αγγέλου

Κατερίνα Αθανασίου

Μαρία Αντωνάτου

Ανδρέας Βάης

Ινώ Βαρβαρίτη

Νίκος Γιαβρόπουλος

Έλλη Γρίβα

Νάντια Καλαρά

Λεωνίδας Καραμπίνης

Ναταλία-Αικατερίνη Κερκύρα

Νίκος Κόκκαλης

Γιάννης Κονταράτος

Νίκος Κρυωνίδης

Άρης Λυχναράς

Άννα Μανέτα

Έυα Μαραθάκη

Ευσεβία Μιχαηλίδου

Ιωάννα Μύρκα

Αντώνης Παπαδόπουλος

Χρύσανθος Σωτηρόπουλος

Ελεύθερία Σωτηροπούλου

Παύλος Τσάκωνας

Γιώργος Τσεριώνης

Μαρία Τσιμπουρλά

Μαρία Φιλιππακοπούλου

Έφη Φουρίκη

«Τι είναι λοιπόν ο χρόνος; Όταν κανείς δεν με ρωτάει, γνωρίζω τι είναι. Αν θελήσω να τον εξηγήσω σε κάποιον που με ρωτάει, δεν γνωρίζω». Η παρατήρηση αυτή του άγιου Αυγουστίνου τον 5ο αιώνα έκανε αντιληπτή την νοητή απόσταση που χωρίζει τη σαφήνεια του χρόνου της οργάνωσης και της σκέψης από την ασάφεια του ορισμού του. Δύσκολοι καιροί, άσχημη στιγμή, όμορφα χρόνια, αύριο, χθες, κάποτε, σε ένα λεπτό, μια στιγμή. Εκφράσεις και λέξεις που ορίζουν τον χρόνο για τον καθένα μας εμπεριέχοντας άπειρες ξεχωριστές ερμηνείες. Η σαφήνεια και η ασάφεια δεν ορίζει πραγματικά κάποιο πλαίσιο αλλά τις συναισθηματικές συντεταγμένες πάνω στις οποίες 26 σύγχρονοι καλλιτέχνες θα ερμηνεύσουν, θα ορίσουν , θα περιγράψουν, θα επινοήσουν και θα παρουσιάσουν τον χρόνο. Οι θεατές από τη μεριά τους θα αφιερώσουν τον δικό τους χρόνο για να κατανοήσουν και να στοχαστούν σε μία έκθεση που ο χρόνος θα αφήσει τα δικά του σημάδια.
Διαδικασία ανάφλεξης (Ιουλ. 2009)
TAF , Μοναστηράκι, Αθήνα
Το έργο που θα παρουσιάσω στην έκθεση θα είναι μία In situ εγκατάσταση. Ένας εκρηκτικός μηχανισμός που απειλεί την επόμενη στιγμή δύο τόπους: μιας μάνας και μιας κόρης που είναι χρωματισμένοι και φωτισμένοι απ΄ τον τρόπο που η κάθε μία επενεργεί και φωτίζει τον οίκο μέσα στον οποίο ζει.

8ο Διεθνές εικαστικό φεστιβάλ «Πεδίο Δράσης Κόδρα 08», Project «Α4», (επιμελήτρια: Άρτεμις Ποταμιάνου), Καλαμαριά Θεσσαλονίκης.
¨6 + 2 Εκδοχές Γλυπτικής σε Μέταλλο¨ στη γκαλερί ¨Καπλανών 5¨, Σεπτ.08.
Συμμετοχή στην εικαστική έκθεση που διοργάνωσε το ΚΚΕ στη Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων, στο γκάζι για τον εορτασμό των 90 χρόνων του, Νοεμ. 08
Συμμετοχή στην έκθεση που διοργάνωσε το Αμερικάνικο κολέγιο με θέμα ¨Σιωπηλοί διάλογοι¨ στην 

ACG Art Gallery - (επιμελητής: Μεγακλής Ρογγάκος), Δεκ.08
Ομαδική έκθεση με τίτλο ¨Ζωή σημαίνει συμμετοχή¨ των διδασκόντων της Α.Σ.Κ.Τ., στη Ναύπακτος Δεκ.08 με αφορμή τα εγκαίνια ενός χώρου ¨το σπίτι της Αλκυόνης ¨ για την απασχόληση και την εργασία ανθρώπων με αναπηρία.
Έκθεση έργων στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών για τη θέση Ειδικού Ερευνητικού Διδακτικού Προσωπικού. Δεκ. 08


Δελτίο Τύπου
Η Κατερίνα Αθανασίου, εικαστικός-γλύπτρια, έχοντας ξεκινήσει να αντιμετωπίζει - την μονάδα ενός συμβόλου - σαν το σημείο που ΄σημαίνει΄ και ΄συσσωρεύει΄, εμπλέκεται σήμερα, με την μαγεία ΄ του αφηγητή΄ . Και πιο συγκεκριμένα του αναγνώστη, που ψιθυρίζει, προσέχοντας αυτό που αφηγείται το βιβλίο, σαν μια προσευχή και επιθυμία μες στη μοναχική του σχέση με το χρόνο και το χώρο, ακουμπώντας εκείνη τη στιγμή στην άκρη του πραγματικού για να μετουσιωθεί στο κόσμο που διεγείρει το ανάγνωσμα.
Έτσι σήμερα το βράδυ την ώρα που ο χρόνος θα αλλάζει 12.00 τα μεσάνυχτα θα αναγνώσει μέρος απ΄ το έπος του Γκίλγκαμες μεταφρασμένο στα Ελληνικά.
Το έπος του Γκίλγκαμες, είναι το αρχαιότερο του κόσμου. Μας έρχεται απ΄ τη Μεσοποταμία διερευνά τη σημασία της ζωής και του θανάτου και εκφράζει τους φόβους και τις φιλοδοξίες του Ανθρώπου.
Καθισμένη σ΄ ένα χαλί στη Ερμού κοντά στη εκκλησία θα ψιθυρίσει το ανάγνωσμα. Πιστεύοντας στη δύναμη των λέξεων που μπορούν να παρασύρουν να νανουρίσουν και να αφυπνίσουν θεμέλιους λίθους του κόσμου μας και να σιωπήσει για λίγο τη βοή και τη βιάση, για να ακούσει τα μυστικά και τα αινίγματά του.
Θα ευχηθεί
το ποθητό και το αναγκαίο να γίνουν ένα.
και στα παιδιά να νοιώθουν την ασφάλεια και τη χαρά στις οικογένειές τους ώστε
ν΄ ανοίγουν την ψυχή τους και να οραματίζονται ελεύθερα. Να φοβούνται τα όνειρά τους και τα στοιχειά της νύχτας, να κλαίνε δυνατά, και να γκρεμίζουν δίχως ενοχές. Να αφουγκράζονται την αλήθεια δίχως να μάθουν να την καλύπτουν. Να γνωρίζουν τι σημαίνει κατάθεση ψυχής και τη σπουδαιότητα τού να εργάζεσαι σκληρά για την εξύψωση του ανθρώπου και την ικανοποίηση που προσφέρει η πολιτισμένη ζωή.
Γκίλγκαμες / Ερμού – Αθήνα

Το ερείπιο
Το 2006 παρουσίασα μια δουλειά στηριγμένη αισθητικά στην αναζήτηση, μελέτη, φωτογράφηση και σχεδιασμό ερειπίων μέσα στη πόλη της Αθήνας κατά τα έτη

2003 – 05, ανεξάρτητα της μυθολογικής χροιάς με την οποία επιφόρτισα κάθε έργο. Μετά την παρουσίαση αυτής της δουλειάς στο αγκάθι και στο φουαγιέ της Α.Σ.Κ.Τ., 3 συνολικά εκθέσεις, συνεχίζω στον ίδιο προβληματισμό: όλη η Ελλάδα ατέλειωτη παράγκα που όμως κάθε φορά μέσα δυνάμεθα να ζούμε ένα θαύμα, το εγώ που γίνεται έργο και πλάθετε. Μελετώ εν τω μεταξύ την ιδιαιτερότητα της χρήσης, της εφαρμογής και επιλογής των υλικών και της αισθητικής που απορρέει από ποικίλα ιδιόχειρα κατασκευάσματα, που χρησιμεύουν σαν πρόχειροι καταυλισμοί στην επαρχία. Ξεκινώ μια ενότητα 4 έργων: 4 έργα που κατασκευάστηκαν στον χώρο που εκτέθηκαν (in situ). Μια επώδυνη διαδικασία μιας και εκτός από την προϋπάρχουσα σύλληψη και την σχεδιαστική δουλειά που μπορεί να έχει προηγηθεί, οφείλεις να ακροβατείς με τον χρόνο και τη πλαστική εμβέλεια. Τελικά ήταν μια εμπειρία που με έκανε να αντιληφθώ, με τι ακρίβεια έλεγχα και χρειαζόταν να ελέγχω, τη χρήση των υλικών μου στον κάθε χώρο, κάθε φορά, ανάλογα τις διαφορετικές απαιτήσεις και συνιστώσες. Το να ελέγχεις τον χρόνο σε κάνει να συνειδητοποιείς ακόμη περισσότερο πως κάθε στιγμή του, εμπεριέχει τη γνωστή σχετικότητα και δύνασαι να τον διαστέλλεις ή το αντίθετο σύμφωνα με την αισθητική χώρα στην οποία βρίσκεσαι και την μεταμόρφωση την οποία υπόκεισαι.

(Είχαν προηγηθεί 2 in situ έργα : το ‘new vase’ και το ‘they never meet’. 2 έργα αυτοβιογραφικά που ξετυλίγεται μια ιστορία κάθε φορά).

Το τελευταίο έργο της ενότητας που προανέφερα είναι αυτό που παρουσιάζω:

Ο υφαντής των Ιστίων
Το σπίτι στην άκρη.
Το σπίτι σαν πρόχειρο σκεύασμα.
Το σπίτι σαν σκηνή όπου συμβαίνει μια παράσταση.
Το σπίτι στην άκρη είναι το κεφάλι του Δούρειου Ίππου.
Το σπίτι στην άκρη δεν γνωρίζω που κοιτά.
Ίσως να κοιτά τον Ωκεανό.
Κοιτά το ό,τι, έξω απ΄ το στομάχι του.
Από κει κοιτά ο ποιητής.
Μέσα στο στομάχι τού κήτους, ξετυλίγετε ο μύθος.
Ο μύθος ισχυρότερος απ΄ την πόλη.
Ο μύθος ισχυρότερος απ΄ την ποιητική του.

Είναι ένας Ιαπωνικός μύθος που περιγράφει την ιστορία ενός μοναχικού ανθρώπου που ζει σ΄ ένα φτωχικό σπίτι στην άκρη του βουνού. Υφαίνει ιστία για να ζει, πουλώντας τα στη πόλη. Κατεβαίνει κάθε τόσο στην αγορά. Η μόνη του παρέα τα πουλιά. Μια μέρα ένα απ΄ τα πουλιά που τον συντρόφευε, μεταμορφώθηκε σε μια όμορφη γυναίκα, που είχε το χάρισμα να κάνει τα ιστία του χρυσά τη νύχτα, μόλις τα ακουμπούσε. Πλούτισε. Ο Υφαντής δεν έπρεπε να αποκαλύψει το μυστικό, μα μια μέρα δεν άντεξε… κι η γυναίκα έγινε ξανά πουλί και έφυγε μακριά.

Το ερείπιο

(Οκτ. 2008 - Μαρτ. 2009)

1. Οκτ.΄08 - Γκάζι, Κεραμικός - Αθήνα

2. Μάρτιος ΄09 - ΑΣΚΤ - Αθήνα

ο πολεμιστής
στις παύσεις της μάχης ο πολεμιστής ξεκουράζεται
για τον πολεμιστή του φωτός δεν υπάρχει ακατόρθωτη αγάπη.
αυτός δεν αφήνει τη σιωπή, την αδιαφορία ή την άρνηση να τον τρομάξουν. Ξέρει πως πίσω απ΄ την παγωμένη μάσκα που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι υπάρχει μια καρδιά από φωτιά.
ένας πολεμιστής εξερευνά προσεκτικά τον ορίζοντα, όταν οι άλλοι διασκεδάζουν.
γνωρίζει τη σιωπή που προηγείται, μιας σημαντικής μάχης
ο πολεμιστής του φωτός διαλογίζεται. Κάθεται σε μια ήσυχη γωνιά της σκηνής του και αφήνεται στο θεϊκό φως. Δεν σκέφτεται τίποτα. Αφήνει να εκδηλωθούν τα δώρα και η δύναμη.
δεν είναι ο εαυτός του αλλά ένα μόριο της ψυχής του κόσμου.
γνωρίζει πως μέσα στη σιωπή της καρδιάς του, υπάρχει μια τάξη που το οδηγεί.
ο δρόμος συμπεριλαμβάνει το σεβασμό για όλα όσα είναι μικρά και εύθραυστα
πρέπει να ξέρεις πότε είναι η στιγμή για να υιοθετήσεις κάποια συγκεκριμένη στάση.

Ο πολεμιστής (2008)
Καπλανών 5, Αθήνα

Σιωπηλοί Διάλογοι
Έκθεση στη Δημοτική αγορά της Kυψέλης, Αθήνα. Μια ομάδα καλλιτεχνών επιχειρεί μια ενεργητική παρέμβαση με τα έργα της στον διατηρητέο πλέον χώρο της δημοτικής αγοράς της Κυψέλης. Συμβάλλοντας στη κοινή προσπάθεια των κατοίκων και άλλων φορέων, προκειμένου να διασωθεί ο χώρος σαν αυτοδιαχειριζόμενος, ώστε να αποτελέσει πολιτιστικό και κοινωνικό κέντρο.
Έκθεση στο ΒΟΟΖΕ COPERATIVA , Αθήνα «Le soudage» Τo create the Whole… Against fundamentalism
“Where is the Art” Έκθεση στα εργαστήρια Καλλιτεχνών στο κέντρο της Αθήνας και σε δημόσιας θέας χώρους, παράλληλη εκδήλωση της α΄ Μπιενάλε της Αθήνας. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου χρόνου οι καλλιτέχνες της ομάδας του “where ιs the art?” πραγματοποίησαν συστηματικά συναντήσεις στα εργαστήρια τους και, μέσα από ένα ανοιχτό εικαστικό διάλογο, προσπάθησαν να απαντήσουν ερωτήματα, να κατανοήσουν ο ένας τη δουλειά του άλλου και να δημιουργήσουν κανάλια επικοινωνίας.

they never meet

Μια ομάδα καλλιτεχνών επιχειρεί μια ενεργητική παρέμβαση με τα έργα της στον διατηρητέο
πλέον χώρο της δημοτικής αγοράς της Κυψέλης. Εκφράζοντας έτσι την ανάγκη να συμβάλουν
στη κοινή προσπάθεια των κατοίκων και άλλων φορέων, προκειμένου να διασωθεί ο χώρος
σαν αυτοδιαχειριζόμενος, ώστε να αποτελέσει πολιτιστικό και κοινωνικό κέντρο.
Παρά τα διαφορετικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων ζητούμενο είναι η δημιουργική συνύπαρξη και επικοινωνία.
Εξάλλου αν αναζητήσουμε την αρχική έννοια της αγοράς εμπεριέχεται σ΄ αυτή η συνάθροιση,
η γόνιμη ανταλλαγή ιδεών. Εντέλει το ατομικό μες το συλλογικό.
Αν δεν αναπτύσσεται η ατομικότητα, βαλτώνει η συλλογικότητα.
Επιπλέον η ενέργεια που αντλείται απ τον χώρο και την ατμόσφαιρα της αγοράς, γεμάτη από τις μνήμες και τα υλικά των βιωμάτων που τον φόρτισαν, μπορεί να εκληφθεί ως πλαίσιο, μέσα στο οποίο δεν νοιώθουμε ότι καλούμαστε να υποταχθούμε αλλά να τον οικειοποιηθούμε και να προσθέσουμε την δική μας ενέργεια.
Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί στην Δημοτική Αγορά Κυψέλης,
Φωκίωνος Νέγρη 42.
Εγκαίνια: Τρίτη 23 Ιανουαρίου 2007
Διάρκεια: 23/01/07 – Σάββατο 3/02/07. Ώρες 18:00 – 22:00 καθημερινά.

they never meet (Ιανουάριος 2007)
Δημοτική αγορά Κυψέλης- Αθήνα
η απόλαυση που προκαλεί η ανάγνωση μηνυμάτων sms και οι τόποι όπου μεταθέτουν τον θεατή, κάθε φορά, γίνονται στοιχεία ρεμβασμού για ένα μοναχικό αναμέτρη.
Παρουσίαση μηνυμάτων που αντάλλασσα επί ένα μήνα με ένα ποιητή, μια ερωτική καθημερινή συνομιλία ανάμεσα σε δυο ανθρώπους που δεν συναντήθηκαν ποτέ.



Από το booze cooperativa σε συνεργασία με το ArtFactories France.Τον μεσαίωνα, για πολύ καιρό με τους δοκιμαστικούς τους σωλήνες οι αλχημιστές με βάση διάφορα μέταλλα προσπαθούσαν να φτιάξουν χρυσό. Μάταια. Όπως η πλειονότητα των ανδρών, έκαναν λάθος ψάχνοντας όχι στη σωστή πηγή, την οποία παρόλαυτα επισκέπτονταν κάθε νύχτα: το αιδοίο της γυναίκας...

« Τον μεσαίωνα, για πολύ καιρό με τους δοκιμαστικούς τους σωλήνες οι αλχημιστές με βάση διάφορα μέταλλα προσπαθούσαν να φτιάξουν χρυσό. Μάταια. Όπως η πλειονότητα των ανδρών, έκαναν λάθος ψάχνοντας όχι στη σωστή πηγή, την οποία παρόλαυτα επισκέπτονταν κάθε νύχτα: το αιδοίο της γυναίκας. Τη θύρα της ζωής, του άιματος, της ευχαρίστησης, της απόλαυσης, της έκστασης, και της κραυγής, στόμα υγρό που δεν μιλάει όμως σκέφτεται και που στο πέρασμα των αιώνων καταδίκαστηκε, ακρωτηριάστηκε, βεβηλώθηκε, καταφρονήθηκε από όλους τους ιερείς όλων των θρησκειών Ανιμιστές, Εβραίους, Χριστιανούς, Ισλαμιστές. Είναι πια καιρός για τη γυναίκα, όπως εξαγγέλθηκε από τον Michelet, με την πληθωρικότητα της και την επανακτημένη της γυμνότητα, να γίνει η νεράϊδα- μάγισσα των αιώνων που έρχονται. Όλοι μαζί ας ετοιμάσουμε τη Γιορτή της Γυναίκας, που περισσότερο από τον άντρα που υπολογίζει και μάχεται, θα μπορέσει να συμβιβάσει τον ήλιο και τη γη. » Jean Marie Drot

Η εικαστική ματιά σε ένα κοινωνικό- πολιτικό θέμα, ενάντια στο φονταμενταλισμό του χριστιανισμού, ισλαμισμού και ιουδαϊσμού οπού άφθονο αίμα έχει χυθεί και χύνεται και ο πόνος κυριαρχεί.

Ζωγραφική - Γλυπτική - Installations - Φωτογραφία - Video Art - Ταινίες Μικρού Μήκους - Performances - Μουσική και Live από τους Mecano(Polak Dirk - Bolten Tejo)

Διαλέξεις - Ομιλίες από: Γιάγκο Ανδρεάδη – Γιώργο Αριστηνό – Δημήτρη Γκινοσάτη – Διονύση Καββαθά- Κυριάκο Κατζουράκη – Πέπη Ρηγοπούλου- Αντώνη Σαμιωτάκης – Μάνος Στεφανίδης-Jean Marie Drot
Το στήσιμο της έκθεσης και ο προγραμματισμός των δρώμενων ξεκινάει από πρώτη Ιουνίου και θα ολοκληρωθεί στις 13 Ιουνίου. Επίσημα εγκαίνια την Πέμπτη 14η Ιουνίου όπου και ξεκινούν τα συνεχόμενα εγκαίνια της Carte Blanche VI - Le Soudage (Η συγκόλληση) στο booze cooperativa. Με τη συμμετοχή 70 καλλιτεχνών, η επιλογή των οποίων ξεκίνησε τον Δεκέμβρη του 2006 σε συνεργασία με το διεθνή οργανισμό ArtFactories, France.
Η έκθεση αφιερώνεται στη μνήμη του Theo Van Gogh ενός από την ατελείωτη σειρά θυμάτων της απύθμενης βλακείας στο όνομα της θρησκευτικής ευλάβειας. Η ταινία του Submission(Η υποταγή) θα παρουσιάζεται κατ’αποκλειστικότητα στο booze cooperativa. Επί δύο μήνες θα γίνονται συνεχή εγκαίνια και δρώμενα, 14/6-31/7 βάσει προγράμματος. Η έκθεση θα καλύψει όλους τους χώρους του κτιρίου της οδού Κολοκοτρώνη.
Ακαλλιέργητη περιοχή (Ιούνιος 2007)
Booze cooperative, Αθήνα


Σ΄ αυτό το έργο έχω δημιουργήσει έναν από εκείνους τους χώρους στην ΄άκρη΄, τους εκτός σχεδίου που το σχέδιο είναι μια μη αναγκαία διαδικασία γιατί ο χώρος αυτός αποτελεί παρατηρητήριο ή την είσοδο στον υπόγειο ασυνείδητο χώρο των καθαρά αισθαντικών διαδικασιών όπου το ¨άχυρο ¨αποτελεί την πιο ολιστική πληροφορία της αισθητικής μας

Πίσω απ΄ το τέλος του Ωκεανού…
Το τελικό σχέδιο, αυτού του έργου που παρουσιάζεται στο Booze, είναι η πρώτη φάση έκθεσής του.
Έχει να κάνει με τη προσπάθεια εναπόθεσης, μιας ποιητικής που μου γεννά η ιδέα του Αλιέα, όταν στέκεται στην άκρη, λίγο πιο πίσω απ΄ τη γραμμή ξηράς - Θάλασσας κρατώντας την νάιλον κλωστή που τον συνδέει με τον βυθό της θάλασσας, στην σιωπηλή αναμονή, αυτού που δεν γνωρίζει, που έρχεται ακόμα κι απ΄ τα βάθη του Ωκεανού.
Πλάθοντας παράλληλα την εμπειρία μου, από το πρόχειρο σπίτι που δημιουργεί ο Αλιέας, μια παράγκα που κατασκευάζεται από τα γύρω ευρήματα και κάποια βασικά υλικά όπως το Νάιλον που τον προστατεύει από τη βροχή.
Μια συνένωση ετερόκλιτων στοιχείων που κάνουν τον χώρο του πρωτογενώς λειτουργικό όπως θέλει το

Le soudage - The conglutination,
Of colors, bodies, desires and ideologies.
To merge the difference, to join the divided
And create the whole...
Against fundamentalism

Στη διαδικασία παραγωγής του έργου χρησιμοποιήθηκε η ψυχολογική χροιά μεθόδευσης του Αλιέα που τη βρίσκω συμμετρικά ανάλογη με του χαρτοπαίκτη.
Κατά τη διάρκεια 2007 οι καλλιτέχνες της ομάδας του “where ιs the art?” πραγματοποίησαν συστηματικά συναντήσεις στα εργαστήρια τους και, μέσα από ένα ανοιχτό εικαστικό διάλογο, προσπάθησαν να απαντήσουν ερωτήματα, να κατανοήσουν ο ένας τη δουλειά του άλλου και να δημιουργήσουν κανάλια επικοινωνίας. Κεντρικός άξονας του πειράματος είναι ο προβλη- ματισμός απέναντι στον τρόπο με τον οποίο το προϊόν της εικαστικής δημιουργίας (το έργο) προβάλλεται συνήθως με φόντο τους λευκούς τοίχους ενός προκαθορισμένου χώρου, σχεδιασμένου ώστε να δημιουργεί προσλαμβάνουσες, που συχνά αποξενώνουν το θεατή. Ζητούμενο είναι να παρουσιαστεί η δημιουργική διαδικασία μέσα από την προβολή του συνόλου των επί μέρους στοιχείων και των δομών που την υπαγορεύουν. Όλα τα εργαλεία (σκέψεις, προσχέδια, υλικά) βρίσκονται σε δημόσια θέα δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό να βιώσει μέσα από νέες οπτικές τη σχέση του με την τέχνη.

Την ίδια στιγμή, έργα τέχνης θα τοποθετηθούν σε δημόσιους χώρους, δημιουργώντας το στοιχείο της έκπληξης στους περαστικούς / θεατές αλλά και μία ενδιαφέρουσα αντίστιξη ανάμεσα στον ιδιωτικό χώρο (στούντιο) “ανοικτό στον θεατή” και τον δημόσιο χώρο “εξατομικευμένο” μετά από την παρέμβαση του καλλιτέχνη. Απώτερος στόχος, ο θεατής να ανακαλύψει και να κατανοήσει την ΤΕΧΝΗ και τους δημιουργούς της. Παράλληλα να δημιουργηθεί ένας διάλογος που θα δώσει απαντήσεις και θα εκμηδενίσει την απόσταση ανάμεσα στον μη-εξειδικευμένο παρατηρητή και τη σύγχρονη καλλιτεχνική έκφραση. Να κατανοήσει πως η τέχνη σαν εκφραστική δυνατότητα, μπορεί να εμπεριέχεται στην καθημερινότητά του. Το ‘where is the art?’ επιθυμεί να θέσει το ερώτημα της πρόσληψης της τέχνης απ’ τη κοινωνία, θέλοντας να καταστήσει σαφές ότι η τέχνη και η ελεύθερη σκέψη συμπορεύονται και εμπεριέχονται σε κάθε λειτουργικό κοινωνικό μοντέλο.

Where is the Art
Κεραμικός - Αθήνα

Το μόνο που θα μπορούσε να με κάνει ευφυέστερη αναρριχήτρια, κοντύτερα προς την αρχή, της αλήθειας της εκφραστικής γλώσσας του δημιουργού, είναι ο εαυτός.
Το άγριο ένστικτο που οδηγεί την ύπαρξή μου, ο καλλιτέχνης.
Η διερεύνηση αυτού, που γεννήθηκε μαζί μου.
Καμία αρχιτεκτονική διερεύνηση του έσω και του έξω,
καμία φυσική εντροπία,
δεν θα με εντάξουν,
στη πιο γνήσια αλήθεια της εκφραστικής πρωτογενούς διαδικασίας μου,
Της γλώσσας που διέπει το είναι μου, και μόνο αυτό μπορεί να εμφυσήσει πνοή, ζωή, στο νεκρό έργο τέχνης που αγωνιά να ζωντανέψει ξανά.

Μόνο εγώ.
Ο καλλιτέχνης.
Μόνος πρωταρχικός δέσμιος, της ευφυΐας και του ταλέντου.
Ανίκανος να διαφύγω σε οποιαδήποτε άλλη πιθανή επιλογή
Μόνο αυτό
Ένας αιωρούμενος σχοινοβάτης
Η ζωή
Άναρχη και πειθαρχημένη
Ποιος με κοιτάζει, ποιος με ελέγχει, ποιος ορίζει τους τίτλους μου?
Αυτός που χτες παρατηρώντας με, ήθελε να ορίσει τον κόσμο, σήμερα ανίκανος να με κοιτάξει, μου θέτει όρους δημιουργίας, τάχατες αγνοώντας με.
Αδύνατος κι ανίκανος προτιμά την τέχνη νεκρή
απ’ το να χάσει, τη κυρίαρχη θέση του.

Το εμπεριέχων και το αλώβητο της εικόνας του μη έχοντος.
Πολλές φορές στην οικία, τα σημαντικά σιωπούν γιατί γίνονται αντιληπτά και δίχως να ναι ορατά.
Στην εικόνα που δρα σημαίνοντας το αρχέτυπο αντιληπτό, μπορούμε να ουρλιάξουμε για την ανείπωτη αλήθεια, που μας πονά. Κι αυτή να απαντήσει..

Στη Φωτεινούλα

Δεν μπορώ να καταλάβω τι κάνω. Στα έργα μου δεν μπορώ να αναγνωρίσω κανένα ίχνος αισθητικής, πιά. Έχω καταστρέψει την αισθητική μου νομοτέλεια και συνεχίζω δίχως να γνωρίζω γιατί και που το πάω.. δεν μπορώ να τα αντικρίζω και νοιώθω ανίκανη να κάνω κάτι άλλο.. οδεύω σ΄ ένα θλιβερό οδυνηρό τίποτα και δεν μπορώ να γυρίσω πίσω;

Ατομική έκθεση, γκαλερί Αγκάθι, Αθήνα.
¨γλυπτική γλυπτική¨ In Situ δημιουργία και έκθεση των έργων, στους Αλευρόμυλους Σαραντόπουλου, στα Καμίνια του Πειραιά.
Έκθεση στη Νομαρχία Πειραιά, του Συλλόγου Γλυπτών Ελλάδος, στον πολυχώρο ¨Απόλλων¨

New Vase

Υπάρχουν άραγε στις μέρες μας μορφές τέχνης που… κινδυνεύουν από εξαφάνιση;
Το θέμα αυτό διαπραγματεύεται ένα γεγονός που θα λάβει χώρα τον Μάιο και τις αρχές Ιουνίου στους Κυλινδρόμυλους Σαραντόπουλου στον Πειραιά.
Έξι νέοι γλύπτες απόφοιτοι της ΑΣΚΤ,( Αθανασίου Κατερίνα, Βάθης Αντώνης, Γιαννέτα Ασπασία, Γιαννημάρα Ειρήνη, Λουκίδης Λουκάς, Μυλωνάκη Δανάη) –μερικοί απ’ αυτούς διδάσκουν στην ΑΣΚΤ- συνομιλούν για ενάμισι περίπου μήνα μέσα στον υποβλητικό χώρο των κυλινδρόμυλων. Σκοπός τους, μέσα από την μεταξύ τους επαφή που θεωρούν πολύ γόνιμη και δημιουργική, η αντιμετώπιση εννοιών και τρόπων έκφρασης που άπτονται του χώρου της γλυπτικής π.χ χώρος, μάζα, απτικότητα, ρευστότητα, βάρος, αντικείμενο, αναγλυφικότητα, πλαστική, κτλ. σε ένα μέρος ιδανικό για ένα τέτοιο εγχείρημα, πιστεύοντας ότι οποιαδήποτε μορφή τέχνης ή μέσον έκφρασης όσο «παλιό» ή «νέο» είναι αυτό γίνεται αντικείμενο μιας εκ νέου διαπραγμάτευσης κάθε φορά που κάποιος καλλιτέχνης αποφασίζει να το οικειοποιηθεί. Επιπλέον η επί τόπου δράση αντλεί ενέργεια από τον χώρο και την ατμόσφαιρά του που είναι γεμάτη από ήχους και οσμές από τις ζωές και τα υλικά που τον βίωσαν και τον φόρτισαν στο πέρασμα του χρόνου,και προσπαθεί να την εντάξει στα έργα, και τα έργα σ’αυτήν εκλαμβάνοντάς την ως πλαίσιο. Η διαδικασία θα τεθεί σε κοινή θέα για όσους θελήσουν να επισκεφτούν το εργοτάξιο τις μέρες και ώρες που θα είναι ανοιχτό με σκοπό την εξοικείωση γιατί όχι και την διαδραστική προσέγγιση του κοινού στα έργα. Κατά την διάρκεια των ημερών αυτών έχουν προγραμματιστεί και παράλληλες εκδηλώσεις όπως ομιλία, performance κλπ.

Πληροφορίες στο τηλέφωνο: 6973352883
Ανοιχτά για το κοινό: Κυριακή 4/6, Κυριακή 11/6 , ώρες 11:00-17:00
Εγκαίνια: Πέμπτη 15/6
Διάρκεια έκθεσης: 15/6- 30/6

New Vase (Μάιος - Ιούνιος 2006)
Κυλινδρόμυλοι Σαραντόπουλου, Καμίνια - Πειραιά
ένα έργο αυτοβιογραφικό που καλεί τον θεατή να ρεμβάσει σαν, υπό το φως ενός πολυελαίου, μια πολύτιμη φωτισμένη σκηνή, μετά το πάθος και την έκρηξη, που σε απόλυτη αυτοσυγκέντρωση καλούμαστε να αναπροσδιορίσουμε την ανασύνταξη της δημιουργίας. Ένα έργο στηριγμένο στην αναχαίτιση κλασικών ρυθμών και μετρικών σχεδιαστικών σχηματισμών.

Παλαιότερα έργα:


Τέλος φόρμας

Κατερίνα Αθανασίου

mob. 6936140629

city Travellers

Δεν υπάρχουν σχόλια: