"Συλλογή - Περισυλλογή"

ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012, στις 8μ.μ., Performance της Κατερίνας Αθανασίου με θέμα: συλλογή/περισυλλογή. Τόπος εκτέλεσης Πλατεία Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, έναντι του σταθμού του ΗΣΑΠ. Πινακοθήκη Γρηγοριάδη.

Φώτο από δράσεις

«Ο Μπωντλαίρ και η Νεωτερικότητα»

«Για τον Μπωντλέρ ο μοντέρνος άνθρωπος δεν είναι ο άνθρωπος που ξεκινά να ανακαλύψει τον εαυτό του, είναι ο άνθρωπος που προσπαθεί να επινοήσει τον εαυτό του. Να τον επινοήσει μέσα από μια μεταμόρφωση. Εδώ βρίσκεται μια από τις πρώτες προσπάθειες να προσδιοριστεί η καταγωγή του μοντέρνου, όχι σε μια καταγωγή που θα προέρχεται από μια λίγο ή πολύ μακρινή παράδοση, αλλά μέσα από τα ίδια τα υλικά του».

«Δανδής, πλάνητας και ήρωας.

Οι μεταμορφώσεις του καλλιτέχνη στο έργο

του Σαρλ Μπωντλαίρ».

Διάλεξη του Παναγιώτη Σ.Παπαδόπουλου

στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, Πειραιώς 256,

την Παρασκευή 30.3.12, στις 12.00 το μεσημέρι.

City Travellers: Δελτίο Τύπου Παρουσίασης - Έκθεσης Beyond City Trav...

City Travellers:
Δελτίο ΤύπουΠαρουσίαση - Έκθεση Beyond City Trav...:  Δελτίο Τύπου Παρουσίαση - Έκθεση Beyond City Travellers 23.03.2012 - 25.03.2012 Etage Litteraire @ Booze Cooperativa Εγκα...

Ο υφαντής των Ιστίων

Το σπίτι στην άκρη.

Το σπίτι σαν πρόχειρο σκεύασμα.

Το σπίτι σαν σκηνή όπου συμβαίνει μια παράσταση.

Το σπίτι στην άκρη είναι το κεφάλι του Δούρειου Ίππου.

Το σπίτι στην άκρη δεν γνωρίζω που κοιτά.

Ίσως να κοιτά τον Ωκεανό.

Κοιτά το ό,τι, έξω απ΄ το στομάχι του.

Από κει κοιτά ο ποιητής.



Μέσα στο στομάχι τού κήτους, ξετυλίγετε ο μύθος.

Ο μύθος ισχυρότερος απ΄ την πόλη.

Ο μύθος ισχυρότερος απ΄ την ποιητική του.



Ένας Ιαπωνικός μύθος, περιγράφει την ιστορία ενός μοναχικού ανθρώπου που ζει σ΄ ένα φτωχικό σπίτι στην άκρη του βουνού. Υφαίνει ιστία για να ζει, πουλώντας τα στη πόλη. Κατεβαίνει κάθε τόσο στην αγορά. Η μόνη του παρέα τα πουλιά. Μια μέρα ένα απ΄ τα πουλιά που τον συντρόφευε, μεταμορφώθηκε σε μια όμορφη γυναίκα, που είχε το χάρισμα να κάνει τα ιστία του χρυσά τη νύχτα, μόλις τα ακουμπούσε. Πλούτισε. Ο Υφαντής δεν έπρεπε να αποκαλύψει το μυστικό, μα μια μέρα δεν άντεξε… κι η γυναίκα έγινε ξανά πουλί και έφυγε μακριά.

http://sotiriaplan.blogspot.com/

ΦΩΤΟ απο το γυρισμα more pictures ...shooting ..the documentary




http://www.facebook.com/album.php?aid=37096&id=100000717156214&l=4f3bd8679b


http://www.facebook.com/album.php?aid=245737&id=700415894&l=2fdfaaff10


http://www.facebook.com/album.php?aid=246705&id=700415894&l=4cc56cba63


http://www.facebook.com/album.php?aid=240598&id=700415894&l=e907466cf0


http://www.facebook.com/album.php?aid=240412&id=700415894&l=4eee789864

CITY TRAVELLERS workshop

[CONCEPT ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ]

Ερευνητικό θέμα: Η Περιήγηση στο αστικό και φυσικό τοπίο, σε πραγματικό χώρο και χρόνο.

Το εργαστήριο αυτό, είναι προσανατολισμένο στη σπουδή και τη μελέτη της σύγχρονης εικαστικής σκέψης και έκφρασης, με πρακτικό και θεωρητικό τρόπο.
Η εικαστική γλώσσα, περιέχει ένα μακρύ στο χρόνο, απόθεμα εικόνων και τεχνικών, ώστε να δύναται ως μέσο, να εκφράζει με αναγωγικό τρόπο, διαχρονικές ποιητικές, φιλοσοφικές και δομικές έννοιες.

Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, θα διευρυνθεί η έννοια της περιήγησης στο περιβάλλοντα χώρο.
Με εργασία στο αστικό τοπίο - περιήγηση σε περιοχές της πόλης - όπου θα συλλέγεται υλικό: σχέδια, φωτογραφίες ή εν τόπια υλικά στοιχεία, αντικείμενα κ.α.
Με τριήμερες περιηγήσεις σε φυσικά τοπία της επαρχίας, που θα δίνουν την ευκαιρία στον σπουδαστή μέσα από μια συλλογική διεργασία να αφοσιωθεί στην αποστολή, να εργαστεί στο φυσικό περιβάλλον, να διερευνήσει τις επιλογές του, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο θα διαχειριστεί την έρευνα κατά την περιήγηση.
Αυτό θα του επιτρέψει να μελετήσει τις ομοιότητες με την προς τα έσω περιήγηση και τα κοινά βήματα που ακολουθεί η καλλιτεχνική διεργασία και πρακτική.

Η σπουδή ως προς το πρακτικό μέρος του εργαστηρίου ξεκινά:
με βασικές γνώσεις της εικαστικής γλώσσας,
συναισθητικές διαδικασίες αναζήτησης,
ανάκληση αυτόματων αρχετυπικών στοιχείων.

Υλικά μέσα: Σχέδιο, φωτογραφία, ως σημείωση ή ως τελικό έργο
κείμενο, ήχος, διαδικασία κολάζ,
διαχείριση πρότζεκτ μέσω προπλασμάτων,
κατασκευή, εγκαταστάσεις.
(θα μπορούσε να περιλάβει την εργασία ντοκιμαντέρ, διαδραστικές αφηγήσεις,
εγκαταστάσεις-προσομοιώσει​ς αν ο σπουδαστής
μπορεί να αναλάβει το επιπλέον κόστος των αναγκών μιας τέτοιας παραγωγής.)

Η σπουδή ως προς την θεωρητική κατεύθυνση του εργαστηρίου θα ξεκινήσει με τη μελέτη βασικών ιστορικών αναδρομών με συνοπτικό τρόπο, που την αρχή τους τοποθετούμε στον Διαφωτισμό. Αισθητικές φιλοσοφικές και πολιτισμικές συσχετίσεις. Συμπτωματικές αναφορές σε παλαιότερους χρόνους. Επίσης μια σύντομη διερεύνηση ώστε να γίνει αντιληπτή η σύνδεση τέχνης και κοινωνίας και η κοινωνιολογική προέλευση στη γέννηση και την πρόσληψη του καλλιτεχνικού έργου. Η έννοια της μεθοδολογικής προσέγγισης της τέχνης, καθώς και στοιχεία σημειωτικής.

Τα παραπάνω αποτελούν τον βασικό κορμό σπουδής, στη σύγχρονη εικαστική τέχνη.
Με την σπονδυλωτή διδακτική μεθοδολογία, θα μπορέσει ο σπουδαστής να αναγνωρίσει το προσωπικό του αναφορικό σύστημα σημείων. Μια μορφή προσωπικής χαρτογράφησης, που θα τον οδηγήσει στη έκφραση, μέσα από την καλλιέργεια και την ενδυνάμωση των τεχνικών του δεξιοτήτων.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ)
ΤΗΛ: 6936140619 και 2105028030
City Travellers

Inicio | Museo Guggenheim Bilbao

Inicio | Museo Guggenheim Bilbao: "– Απεστάλη με Google Toolbar"

Katerina Athanasiou - the Counterfeiter: Εγγύτητα - Ιντιμισμός

Katerina Athanasiou - the Counterfeiter: Εγγύτητα - Ιντιμισμός: "Εγγύτητα . Ιντιμισμός. Η έννοια του ιντιμισμού ( in timisme ) χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τα εσωτερικά χώρων που ζωγράφιζαν οι..."

Thursday, June 16, 2011

Fortunately, some people see to it that the garden of thought remains fertile. While the eclipse was the guest of honor… and while the television sets were screaming out about who had to appear first in the windows to prove he had first predicted this disaster or the other… and while some “indignated” were picking up the rest of the square’s marble slabs, those they had smashed to use as ammunition… a group of friends in New Herakleion were whispering a different guide to closeness. I was so glad when I went to the Grigoriadis Gallery. Many people were there, families with small children talking about the paintings and the other artworks. In all the dispersion of these days, in all this tumult, with so many empty words, as if none stopped to take a breath, to think – all constantly pronounce, simply because they have the instrument of voice…

Visiting yesterday’s exhibition was for me the most substantial thing I did these days… an impulse to think more synthetically, just as thought has to be, to travel through history as it was seen by the arts and felt by the artists in various social contexts…

This dialog among the artworks is accomplished thanks to the inspiration and creative impulse of the curator, Panajiotis Papadopoulos. Some works were famous, others, at least for me, completely unknown… the works’ unexpected conversation through their juxtaposition demolishes all boundaries and suddenly one realizes the community of problems and personal routes… Privacy is a form of protection against a threatening public area, notes Papadopoulos. This collision shimmers through the work of some artists… When you visit the exhibition, you should definitely use the guiding brochure prepared by the curator, which makes this dialog, as well as the curator’s look on it, transparent, and opens up a perspective for our own interpretation of the exhibition. ”At the centre of the exhibition Katerina Athanasiou presents a performance where two women, the artist and her daughter, read books and polish their nails. Pervolarakis’ painting is reconstituted, it becomes a living painting, like the French tableau vivant, so vivid that yesterday there was a lady holding a red rose in her hand, persistently asking to enter the tableau and be photographed. She even asked the photographer for special instructions, so that she wouldn’t spoil the composition…” I was particularly moved by this exhibition yesterday, because there are some people who persistently take care of the garden of thought, so that it remains fertile, and this sweetly swept off the day’s tumult and I dreamt richly, just as dreaming should be”.

Lucia: Things I do for work and pleasure

Lucia Rikaki

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - Για την έκθεση που θα πραγματοποιηθεί στην πινακοθήκη Γρηγοριάδη

«Η Εγγύτητα: σχέσεις ανάμεσα στο δημόσιο και ιδιωτικό χώρο».





Η έννοια της Εγγύτητας και του ιντιμισμού (intimisme) χρησιμοποιείται στη ζωγραφική για να περιγράψει το έργο των Κλώντ Βιγιάρ και Πιέρ Μπονάρ. Οι δυο αυτοί καλλιτέχνες δημιουργούν ένα ύφος που επικεντρώνεται σε οικιακές σκηνές και εσωτερικά, απεικονίζουν το «ιδιωτικό» ως μία προστατευμένη περιοχή του ατόμου που καθοδηγείται από την οικογενειακή ζωή και τις συναναστροφές με τα οικεία πρόσωπα.
Το έργο των ιντιμιστών ζωγράφων προσδιορίζεται ως μία απόσυρση από την κοινωνία, ως μία επιστροφή στον ιδιωτικό χώρο. Τα χαρακτηριστικά αυτής της στροφής παρατηρούνται κυρίως τον 19ο αιώνα. Η «εφεύρεση της ατομικότητας» αποτελεί ένα προϊόν αυτού του αιώνα. Τότε, δεν πραγματοποιείται απλά ένας διαχωρισμός ανάμεσα στο δημόσιο χώρο και τον ιδιωτικό. Η διάκριση του δημόσιου/ιδιωτικού γίνεται, τώρα, μέσα από την προβολή ενός καινούργιου στόχου, την ανακάλυψη και την έκφραση του εαυτού. Η αντίληψη της εγγύτητας και της οικειότητας που προβάλλεται μέσα από το έργο των Μπονάρ και Βιγιάρ δεν είναι ανεξάρτητη από τη γενική αντίληψη περί της «έκφρασης της προσωπικότητας». Μία τέτοια αντίληψη θα εκφραστεί στο σύγχρονο μυθιστόρημα και στην τεχνική, πλέον, του μονόλογου, αλλά και σαν καθήκον ολόκληρων επιστημών, όπως της ψυχανάλυσης.
Όλο το πρόγραμμα της νεωτερικότητας προσδιορίζεται από αυτήν την επιστροφή στον εαυτό. Ο 19ος αιώνας δημιουργεί μία διαρκή σύγκρουση των ναρκισσισμών. Οι αισθητικές σειρές που δημιουργούνται με μία παρουσίαση της Εγγύτητας και του ιντιμισμού ξεκινούν βέβαια από την «έκφραση του εαυτού», αλλά ανοίγονται στην ερωτική εμπειρία μέσα στον απομονωτισμό.
Η παρουσίαση, για παράδειγμα, του ερωτισμού προϋποθέτει την προστατευμένη περιοχή του ιδιωτικού. Η διερεύνηση της έννοιας προχωρά στην αναζήτηση μίας ασκητικής διανοητικής στάσης καθώς και στη διαδικασία της απομόνωσης στη διάρκεια του στοχασμού, π.χ. στον Μαρσέλ Προύστ. Η εγγύτητα και ο ιντιμισμός δηλώνουν την έκφραση της προσωπικότητας, οδηγούν στον αισθησιασμό, προϋποθέτουν τον ασκητισμό. Οι αισθητικές σειρές που ανοίγονται με αυτή την έννοια και παρουσιάζονται στην έκθεση απαιτούν την περιγραφή αυτών των τριών επιπέδων.
O Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης αποτέλεσε το χαρακτηριστικό παράδειγμα ιντιμιστή ζωγράφου στην ελληνική ζωγραφική. Απεικόνισε, σχεδόν αποκλειστικά, εσωτερικά χώρων, οικεία πρόσωπα, φίλους του. Ποια είναι, όμως, η σχέση του καλλιτέχνη με την ευρωπαϊκή αντίληψη της εγγύτητας και του ιδιωτικού; Ο ευρωπαϊκός ιντιμισμός αναπαριστά το εσωτερικό δημιουργώντας το χώρο που αποσύρεται ο αστός. Ένας τέτοιος χώρος έχει το χαρακτηριστικό του οικείου. Το ιδιωτικό είναι μία καθαγιασμένη εικόνα της αστικής κοινωνίας. Στον Μπονάρ αντιλαμβάνεσαι την «ευτυχία να βρίσκεται κανείς μέσα στο σπίτι του». Αντίστοιχα στον Βιγιάρ το ιδιωτικό γίνεται η έκφραση του αινίγματος της ύπαρξης. Η ιδιωτικότητα στον Τριανταφυλλίδη δεν έχει τον καταφατικό χαρακτήρα που συναντάμε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική. Το ιδιωτικό αποτελεί το καταφύγιο από έναν κίνδυνο. Το ιδιωτικό προστατεύει μπροστά στην εχθρότητα του δημόσιου που θεματοποιείται ως κίνδυνος. Εδώ δεν συναντάμε τη διαλεκτική σχέση ιδιωτικού/δημόσιου αλλά την τομή και την αντίθεσή τους. Οι σχεδόν μονόχρωμες επιφάνειες του δεν προβάλλουν τη λαμπρότητα της αστικής ζωής.
Οι « Εγγύτητα» αποτελεί μία έκθεση που παρουσιάζει μία έννοια. Μολονότι πρόκειται για εικαστική παρουσίαση, μόνο ένα κομμάτι της είναι καθαρά εικαστικό. Η μουσική, τα θεωρητικά κείμενα, η λογοτεχνία οι διαφάνειες, η ιστορική φωτογραφία, τα φιλμ, και η video art που φιλοξενούνται δεν αποτελούν την εικαστική τεκμηρίωση ενός ιστορικού γεγονότος αλλά ανασυγκροτούν το ίδιο το αντικειμενικό πλαίσιο της ιδέας.

Παρουσιάζονται έργα των καλλιτεχνών: Θεόφραστου Τριανταφυλλίδη, Άγγελου Θεοδωρόπουλου, Αριστείδη Βαρούχα, Γιάννη Τσαρούχη, Γιώργου Μπουζιάνη, Κώστα Σπυρόπουλου, Φρέντ Μπουασονάς, Σερίν Νεσάτ, Διαμαντή Διαμαντόπουλου, Φίλιππου Μαργαρίτη, Όθωνα Περβολαράκη, Ορέστη Κανέλλη ,Γιώργου Ιακωβίδη, Χέλμουτ Νιούτον, Ανρί- Καρτιέ Μπρεσόν, Δημήτρη Γαλάνη, Φώτη Κόντογλου, Τζόζεφ Μπόυς, Κατερίνας Αθανασίου.

Θα παρουσιαστεί αρχειακό υλικό και φωτογραφίες που τράβηξαν οι Κλώντ Βιγιάρ και Πιερ Μπονάρ, αποσπάσματα ταινιών του Πιερ Πάολο Παζολίνι καθώς και αρχειακό υλικό για τον Λούτβιχ Βιττγκενστάιν,και τον Μάρτιν Χάιντεγκερ.

Επιμέλεια: Παναγιώτης Σ.Παπαδόπουλος.

ΕΓΚΑΙΝΙΑ: Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011 στις 8 μ.μ.

Διάρκεια, μέχρι την Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011
Διεύθυνση: Μαρίνου Αντύπα 18, 141 21, Ν. Ηράκλειο, Τηλ.: 210 2719744
Ωράρια: Δευτέρα – Παρασκευή 09.00 – 22.00
Σάββατο – Κυριακή κλειστά

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΕΓΓΥΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ

Η Εγγύτητα:σχέσεις ανάμεσα στο δημόσιο και ιδιωτικό χώρο.

Η έννοια της Εγγύτητας και του ιντιμισμού (intimisme) χρησιμοποιείται στη ζωγραφική για να περιγράψει το έργο των Κλώντ Βιγιάρ και Πιέρ Μπονάρ. Οι δυο αυτοί καλλιτέχνες δημιουργούν ένα ύφος που επικεντρώνεται σε οικιακές σκηνές και εσωτερικά, απεικονίζουν το «ιδιωτικό» ως μία προστατευμένη περιοχή του ατόμου που καθοδηγείται από την οικογενειακή ζωή και τις συναναστροφές με τα οικεία πρόσωπα.

Το έργο των ιντιμιστών ζωγράφων προσδιορίζεται ως μία απόσυρση από την κοινωνία, ως μία επιστροφή στον ιδιωτικό χώρο. Τα χαρακτηριστικά αυτής της στροφής παρατηρούνται κυρίως τον 19ο αιώνα. Η «εφεύρεση της ατομικότητας» αποτελεί ένα προϊόν αυτού του αιώνα. Τότε, δεν πραγματοποιείται απλά ένας διαχωρισμός ανάμεσα στο δημόσιο χώρο και τον ιδιωτικό. Η διάκριση του δημόσιου/ιδιωτικού γίνεται, τώρα, μέσα από την προβολή ενός καινούργιου στόχου, την ανακάλυψη και την έκφραση του εαυτού. Η αντίληψη της εγγύτητας και της οικειότητας που προβάλλεται μέσα από το έργο των Μπονάρ και Βιγιάρ καθώς και το έργο του Θεόφραστου Τριανταφυλλίδη αποτελεί το στόχο της έκθεσης. Ειδικά O Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης αποτέλεσε το χαρακτηριστικό παράδειγμα ιντιμιστή ζωγράφου στην ελληνική ζωγραφική. Απεικόνισε, σχεδόν αποκλειστικά, εσωτερικά χώρων, οικεία πρόσωπα, φίλους του. Ποια είναι, όμως, η σχέση του καλλιτέχνη με την ευρωπαϊκή αντίληψη της εγγύτητας και του ιδιωτικού; Ο ευρωπαϊκός ιντιμισμός αναπαριστά το εσωτερικό δημιουργώντας το χώρο που αποσύρεται ο αστός. Αντίθετα, η ιδιωτικότητα στον Τριανταφυλλίδη δεν έχει τον καταφατικό χαρακτήρα που συναντάμε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική. Το ιδιωτικό αποτελεί το καταφύγιο από έναν κίνδυνο. Το ιδιωτικό προστατεύει μπροστά στην εχθρότητα του δημόσιου που θεματοποιείται ως κίνδυνος. Εδώ δεν συναντάμε τη διαλεκτική σχέση ιδιωτικού/δημόσιου αλλά την τομή και την αντίθεσή τους.

Η « Εγγύτητα» αποτελεί μία έκθεση που παρουσιάζει μία έννοια. Μολονότι πρόκειται για εικαστική παρουσίαση, μόνο ένα κομμάτι της είναι καθαρά εικαστικό. Η μουσική, τα θεωρητικά κείμενα, η λογοτεχνία οι διαφάνειες, η ιστορική φωτογραφία, τα φιλμ, και η video art που φιλοξενούνται δεν αποτελούν την εικαστική τεκμηρίωση ενός ιστορικού γεγονότος αλλά ανασυγκροτούν το ίδιο το αντικειμενικό πλαίσιο της ιδέας.

Παρουσιάζονται έργα των καλλιτεχνών: Θεόφραστου Τριανταφυλλίδη, Άγγελου Θεοδωρόπουλου, Αριστείδη Βαρούχα, Γιάννη Τσαρούχη, Γιώργου Μπουζιάνη, Κώστα Σπυρόπουλου, Φρέντ Μπουασονάς, Σερίν Νεσάτ, Διαμαντή Διαμαντόπουλου, Φίλιππου Μαργαρίτη, Όθωνα Περβολαράκη, Ορέστη Κανέλλη ,Γιώργου Ιακωβίδη, Χέλμουτ Νιούτον, Ανρί- Καρτιέ Μπρεσόν, Δημήτρη Γαλάνη, Φώτη Κόντογλου, Τζόζεφ Μπόυς, Κατερίνας Αθανασίου.

Θα παρουσιαστεί επίσης| αρχειακό υλικό και φωτογραφίες που τράβηξαν οι Κλώντ Βιγιάρ και Πιερ Μπονάρ, αποσπάσματα ταινιών του Πιερ Πάολο Παζολίνι, Σεργκέι Αϊζενστάιν καθώς και αρχειακό υλικό για τον Λούτβιχ Βιττγκενστάιν,και τον Μάρτιν Χάιντεγκερ.

Επιμέλεια: Παναγιώτης Σ.Παπαδόπουλος.

ΕΓΚΑΙΝΙΑ: Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011 στις 8 μ.μ.
Διάρκεια, μέχρι την Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011
Διεύθυνση: Μαρίνου Αντύπα 18, 141 21, Ν. Ηράκλειο, Τηλ.: 210 2719744

Ωράρια: Δευτέρα – Παρασκευή 09.00 – 22.00

Σάββατο – Κυριακή κλειστά

Χορηγός επικοινωνίας.

City Travellers

http://artcoursescitytravellers.blogspot.com/

Το σχέδιο Σωτηρία

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Το Σχέδιο Σωτηρία αποτέλεσε ένα ανοιχτό πεδίο έρευνας για τους καλλιτέχνες. Η συμμετοχή και η επιλογή των εικαστικών, των ομάδων που συγκροτήθηκαν και εργάστηκαν αλλά και πολλών φοιτητών της Α.Σ.Κ.Τ έγινε με βάση την εγκυρότητα της ιδέας και όχι με βάση την προϊστορία του καθενός. Αυτό από μόνο του αποτέλεσε μια μεγάλη πρόκληση. Ιδιαίτερα, για ένα θέμα που δεν αποτελούσε το αντικείμενο της τρέχουσας αισθητικής πρόσληψης, αλλά οδηγούσε στη διατύπωση του απωθημένου συλλογικού τραύματος. Οι καλλιτέχνες που εργάστηκαν πάνω στο σχέδιο, θα παρουσιάζουν τη δουλειά τους, τις αφορμές που γέννησαν τα συγκεκριμένα έργα, τις σκέψεις που τα δημιούργησαν, κάθε Τετάρτη μέχρι το τέλος Οκτωβρίου, στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου.

Την Τετάρτη 22/9 στις 7.30 θα μιλήσουν πάνω στο σχέδιο Σωτηρία οι εξής καλλιτέχνες:

Μαριλένα Αλιγιζάκη-


Ανδρέας Kοκκαλιάρης


Κατερίνα Αθανασίου,


Μιχαέλα Θεοδωρακάτου


Μαργαρίτα Πέτροβα


Λουκάς Λουκίδης

Εξαιτίας της μεγάλης προσέλευσης του κοινού, των ποικίλων δραστηριοτήτων που έχουν προγραμματιστεί, των ομαδικών επισκέψεων ομάδων και σχολείων Τo Σχέδιο Σωτηρία θα παρατείνει τη λειτουργία του μέχρι την Κυριακή 31 Οκτωβρίου.

ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ «Η ΣΩΤΗΡΙΑ» Λ.ΜΕΣΟΓΕΙΩΝ 152, ΜΕΤΡΟ ,Κατεχάκη

omilia gia to sxedio Swthria

Καλησπέρα  σας,

Λέγομαι λοιπόν. Κ.Α . Γεννήθηκα στην Αθήνα όπου και συνεχίζω να ζω και να εργάζομαι. Απόκτησα 3 παιδιά με τον Ζωγράφο κο Αντώνη Λακίδη, Τελείωσα την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, το τομέα της Γλυπτικής, με Δασκαλο τον κο Λάππα, και το διετές μεταπτυχιακό τμήμα της ίδιας σχολής, στα ψηφιακά μέσα. Τα προηγούμενα χρόνια είχα φοιτήσει στη σχολή κινηματογράφου, Σταυράκου και ενδιάμεσα σπούδασα τρισδιάστατο σχεδιασμό στα computer και editing. Παραμένω ως διδάσκουσα εδώ και 10 χρόνια στην Αν. Σχολ. Καλ. Τεχνών που ως σήμερα έχω συνεργαστεί, με τον κο Τρανό, για 7 συνεχόμενα έτη με τον Κο Χουλιαρά και το τελευταίο διάστημα ξεκινήσαμε νέο κύκλο συνεργασίας με τον κο Λάππα.

H καλλιτεχνική μου δραστηριότητα ξεκινάει πολύ νωρίς.

Με την φυσική μου ικανότητα στη εσωτερική περιήγηση,

που μετά την εφηβεία όπως συμβαίνει σε όλους μας, αρχίζουμε να μπορούμε να υποστηρίξουμε και ενέργειες,

που να μπορούν να στραφούν προς τα έξω με πιο οργανωμένους τρόπους.

Υποστήριξα την πολιτική μου προδιάθεση, τα πιστεύω μου, τις έντονες και προωθημένες ιδέες μου. Όσο κι αν αυτό πολλές φορές χρειαζόταν τόλμη, ειδικούς χειρισμούς, εξάρσεις ή ανατροπές.

Θεωρώντας πως η δύναμη της ζωής είναι πάντα ισχυρότερη από εμάς, από το εγώ μας, την ηθική που μεταχειριζόμαστε και κατασκευάζουμε σαν φετίχ και θα βγεί πάντα νικήτρια ανεξάρτητα το πώς, το που και το γιατί αισθανόμαστε εμείς καλά. Ποτέ δεν στέκεται σε τέτοιες μικρότητες. Η ροή της, η βίαιη εκτύλιξη των φαινομένων της δεν επιτρέπει λεπτότητες τόσο ασύμβατες με τη μοίρα.

Χρόνια ολόκληρα δεν σταμάτησα να την παρακολουθώ να μελετώ βαθιά τη Φύση και τους μηχανισμούς της. Καθώς και τη φυσιολογική απόληξη  της δράσης της, στα  συναισθήματά μας, απέναντί της.

Τα τελευταία χρόνια το μεγαλύτερο ενδιαφέρον μου έχει στραφεί στη ρύθμιση του εσωτερικού συνειδησιακού και ασυνείδητου χρόνου που τον θεωρώ τον κύριο υπεύθυνο παραγωγό του χώρου. Και θεωρώ τη κεφαλαιώδη δράση με την οποία μπορούμε να εργαστούμε ώστε να διαχειριστούμε με τον καλύτερα δυνατό τρόπο την ισχύ μας επί του προσωπικού.

Ο χρόνος κάποια στιγμή δουλεύοντας με τους φοιτητές μου συνειδητοποίησα πως κινιόταν όχι με τους δείκτες του ρολογιού αλλά άλλες φορές φούσκωνε, πλάταινε κι άλλες φορές συρρικνωνόταν τόσο, που γινόταν απελπιστικά στενάχωρος και ελάχιστος. Πολλές φορές με απείλησε με μηδενικό αποτέλεσμα δηλ. τίποτα. Αμέσως μετέτρεπε τον εσωτερικό μου χώρο, στην αρχή θεωρούσα τον συναισθηματικό, μα γρήγορα συνειδητοποίησα πως ήταν όλα αλληλοεξαρτώμενα. Ο αισθαντικός εντέλει πραγματικός, κοκ

Σαν γλύπτρια το κύριο αντικείμενο εργασίας μου είναι ο χώρος και ότι δρα ή δεν δρα εκεί. Στις τρεις διαστάσεις κενό ή ύπαρξη.

Κοιτάω κάτι

Γίνεται ερέθισμα, δυναμικό

ριζώνει μέσα μου

φουσκώνει, ολέθριο

Ζητά επιτακτικά να μεταπλαστεί.

Αυτό

Το άλλο,

Που ζει πλέον μαζί μου και με μεταμορφώνει

Πολύ συχνά για να το καταλάβω

Ζει εκεί κι εγώ μαζί του

Άλλοτε το υπερπηδώ κι άλλοτε το νικώ. Ζαλίζομαι.

Με κάνει πάντα να μετρώ τον χρόνο.

Να αναζητώ τον έρωτα.

Σαν βάλσαμο στο αιώνιο χρέος.

Στη πραγματικότητα, δεν μ’ αρέσει καθόλου να κάνω τέχνη προτιμώ την πολιτική.

Αλλά ευτυχώς οι πολιτικοί συνήθως δεν μπορούν να διαφύγουν από την σειρά των δεσμεύσεών τους και να αφουγκραστούν τις ιδιαιτερότητες των καταστάσεων που οδηγούν τις κοινωνίες σε εναλλασσόμενες τακτικές, σύμφωνα με διαθέσεις που ο χρόνος της ζωής τροποποιεί,

και είναι αναγκασμένοι να συνδράμουν στο να τις εντάξουν στη σειρά της διαδικασίας κι όχι να προκαλέσουν αισθητικές εξισώσεις λύτρωσης, κατάλαβα πως

είμαι καλλιτέχνης γιατί διεγείρω τη κοινή συνείδηση και αλίμονο… αν οι πολιτικοί δρούσαν  σύμφωνα με τέτοιες αντιλήψεις θα αυτοδιαλυόταν το σύστημα την επόμενη στιγμή και θα χρεοκοπούσε η εξελικτική πορεία μας, λόγω έλλειψης ισχύς που απαιτούνται οργανωτικοί μηχανισμοί για να τη προκαλέσουν. Ανίκανη και τρομαγμένη πως ο κόσμος θα κινδύνευε εξ αιτίας μου, αποτραβήχτηκα στη αναζήτηση πώς να προκαλέσω μια αισθητική κατάσταση.

Να δουλέψω στη ψυχή της κοινωνίας. Εκεί ήταν ο χώρος μου.

Βέβαια ποτέ δεν με απασχόλησε το ωραίο και αυτό που θα προκαλέσει το θαυμασμό παρά μόνο τελευταία ανακάλυψα αυτές τις έννοιες και υπόσχομαι να προσπαθήσω να απεμπλακώ από αυτές τις αυτοβιογραφικές εμμονές που κατασκευάζω και να προκαλέσω ένα θέαμα ,που θα σας ευχαριστεί και θα σας ξαναθυμίζει την ομορφιά σας, το μεγαλειώδες σας, τη ανάγκη σας να λατρέψετε και να λατρευτείτε.

Ζητώ συγνώμη που έγκλειστη τόσα χρόνια στην αναζήτηση της μόρφωσής μου αγνοούσα κυρίαρχες αξίες, σαν αυτές.

Γι αυτό μετά την τριετή μελέτη και διαμόρφωση της λειτουργίας της ανάσας του εσωτερικού χρόνου και πως επενεργεί στο εξωτερικό χώρο, έχω καταπιαστεί πλέον να ασχολούμαι με τον ‘ΚΑΝΌΝΑ’ και την επενέργειά του στη συναισθηματική διανοητική, και υπαρξιακή πράξη του σύμπαντος.

Έτσι με τον δαυλό του μάγου, που σέρνεται στην άκρη της πλαγιάς, αναζητώ να εισέλθω στη σκοτεινή σπηλιά της τελετής που θα με εισάγει πλέον στον κανόνα εκείνο που θα μου επιτρέψει να εισαχθώ επιτέλους κάπου, στον χώρο της τέχνης.

Και να μου επιτρέπονται οι μικρές ατιμίες του ελεύθερου πνεύματος,

Η ιερά οδός του

Η ανατροπή

Η αναλαμπή

Η αναζήτηση

Για να μπορέσω κάποια στιγμή να σας χαρίσω ένα θέαμα που να το απολαύσετε, χρησιμοποιώντας μόνο τις αισθήσεις σας.

Με την προϋπόθεση να μου υποσχεθείτε ότι δεν θα αφήσετε ποτέ τη ψυχή σας θλιμμένη.

Ευχαριστώ

Εγώ μπορούσα να σας πω για την πορεία στη σκέψη μου, που προκαλεί αυτό το έργο που βλέπετε στην οθόνη σας και μπορείτε να δείτε στο’ Σωτηρία’. Αυτό πλέον έχει την δική του υπόσταση Είμαι ανίκανη να μιλήσω για το πώς αυτό δρα εξέλιξε την μορφή του εκμεταλλευόμενο τις εμμονές μου και την ανάγκη μου να υπάρχω εντέλει επιτέλους σαν καλλιτέχνης. Είναι ένα ύπουλο τέρας που με χρησιμοποιεί για να υπάρχει και δεν θα μπω στη διαδικασία να υποτιμήσω περισσότερο τον εαυτό μου λέγοντάς σας αναληθείς λεπτομέρειες για κάτι που δεν έχω εγώ ακριβώς ευθύνη. Το αφήνω λοιπόν να σας τα πει αυτό, μόνο του. Σας θεωρώ επίσης εξαιρετικά πολύπλοκους γεμάτους φαντασία και απείθαρχους, για να πιαστώ κορόιδο να σας υποδείξω τρόπους αντίληψης αυτού του αισχρού τέρατος που ονομάζεται έργο μου. Όχι κύριοι εσείς γνωρίσατε σήμερα εμένα και τις σκέψεις μου, τώρα αναπτύξτε την ολόδική σας σχέση με το έργο που παρήγαγα και τις συνομιλίες που  εσείς επιθυμείτε.

Αντίο σας.

 Α! ΣΥΓΝΏΜΗ ΞΈΧΑΣΑ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΉΣΩ ΤΟΝ Κο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ   ΚΑΙ ΤΟΝ Κο ΓΙΩΡΓΟ ΔΕΔΟΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ‘ΣΩΤΗΡΙΑ’

ΕΝΟΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΣΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΣΟΥΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΜΕ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΡΙΘΜΟ ΘΕΑΤΩΝ, ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΣΠΑΝΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΣΕ ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΒΑΘΙΑ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΡΓΟ. ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΠΟΥ ΤΑΙΡΙΑΞΕ ΜΝΗΜΕΣ ΕΡΓΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ ΘΕΑΤΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΑΛΑΝ ΤΟΣΟ ΣΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

Lecture to Berlin

booze cooperativa

H διοργάνωση του φεστιβάλ τέχνης από το ΒΟΟΖΕ cooperativa, μου δίνει την ευκαιρία να αφιερώσω στον ΒRUCE NAUMAN ένα έργο που προέκυψε μέσα από μια δυνατή συναισθηματική κατάσταση που βίωσα και ταυτίστηκα το τελευταίο διάστημα, ώστε να την παρουσιάσω με τίτλο:

I LOST MY SOUL.

Σήμερα 15.6.2010 - ημέρα των εγκαινίων - πρόβα,

θα προπονηθώ στη σωματική δράση «αποχαύνωση σε καθιστική θέση», προσπαθώντας να νοιώσω χωρίς ίχνος απόδοσης, τις περιόδους που δεν μπορούμε να κουνηθούμε από τη θέση μας - αναζητώντας το τι σημαίνουν όλα αυτά γύρω μας –για μας?
Παρατηρώντας μια αισθητική χροιά, απέναντί μου - από το παρελθόν - που ενώ την ευχαριστώ για τους βηματισμούς…που μου μαθαίνει - με σινιάλα - για τα μυστικά μονοπάτια της ψυχής, στέκομαι απέναντί της με τη νεοελληνική μου φορεσιά σε χρυσές αποχρώσεις μετά από μια διάρκεια 2 μηνών που ακούω κάθε βράδυ Βανδή, Κοκκίνου, Πέγκυ Ζήνα, και το δική τους πρόταση για το άγγιγμα ψυχής…


Αφιερωμένη εξαιρετικά..

σ’ όλα αυτά που νεκρώνουν μέσα μας και βρίσκουμε το κουράγιο όσο κι αν τ’ αγαπάμε,

να τα κοιτάξουμε με σκοτεινά μάτια, να τ’ αρνηθούμε και να αναζητήσουμε

τα νέα θαύματα,

που θα πυροδοτήσουν τα συναισθήματά μας.

Τις επόμενες ημέρες μετά την άσκηση, κατά τη πρόβα των εγκαινείων

η θέση θα μένει άδεια απέναντι από τα σινιάλα του παρελθόντος…

γιατί η φυσική παρουσία θεωρώ ανήκει πάντα στη ζωή κι όχι στη μνημόνευση της.

Τα υπόλοιπα ή και όλα εξ’ αρχής - αναγνώσματα δικά σας. Αυτά θα ολοκληρώσουν και θα δώσουν 

υπόσταση στο έργο, αν καταφέρει να σας άρώσει.

Servia

''sxedio Swthria''

osidori