"Συστροφή"

Στα πλαίσια της έκθεσης που έγινε στις 26. 09 – 27.10 / 2013 στο metamatic:taf : ¨A (New) Athens state of mind¨ http://theartfoundation.metamatic.gr/GR/Event/1953/A_(New)_Athens_state_of_mind/,  η ομάδα City Travellers  συμμετείχε με την θεματική: " Συστροφή" και η Κατερίνα Αθανασόυ παρουσίασε  Περφόρμανς με τον ίδιο τίτλο¨Συστροφή¨.
Κείμενο Βάνα Βερροιοπούλου: H Κατερίνα Αθανασίου επιδίδεται σε μια δίωρη ψυχογεωγραφική μελέτη, διερευνώντας επιτόπια τις πιθανές εσωτερικές διεργασίες που προκαλεί η διαρκής εναλλαγή μεταξύ δύο διαφορετικών περιβαλλόντων. Το κυκλικό, τελετουργικό σχήμα που υιοθετεί είναι εκείνο της « περιστροφικής κίνησης-συστροφής» ώστε να βιώσει και να αποδώσει τον προσωπικό της συντονισμό με το εκάστοτε περιβάλλον, την απόσυρσή της και την περισυλλογή. Το σχήμα αυτό της αποδίδει ταυτόχρονα τον ρόλο του χωροχρονικού ορίου, ως οροθέσιο μεταξύ δύο περιοχών και ως παύση μεταξύ διαφορετικών ρυθμών.

(ΥΛΙΚΑ: σώμα, υλικά τεχνολογίας wi fi, φωτογραφίες, άμμος)

...................

Having previously filled a particular role or been a particular thing.

Η συστροφή επενεργείτε εδώ μέσα σ΄ αυτήν εδώ την τελετή.. δεν έχει ολοκληρωθεί

       

 

"Οι σημαίες"

Στα εγκαίνια της έκθεσης «Τον καιρό των Ελλήνων,
Έλληνες εικονογράφοι των αρχών του 20ου αιώνα σχεδιάζουν την Ελληνική επανάσταση».
την Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013 στις 7.30 μ.μ.

η Κατερίνα Αθανασίου παρουσίασε Περφόρμανς με τίτλο: «οι σημαίες».

στην Πινακοθήκη Γρηγοριάδη
Διεύθυνση: Μαρίνου Αντύπα 18, 141 21, Ν. Ηράκλειο, Τηλ.: 210 2719744


"Σηκώθηκε µία επαναστατική σηµαία η οποία είχε µαύρο σταυρό πάνω σε κυανό φόντο."

"Η Πύλινη βάρκα... "

Είπαμε με κάποιους φίλους να βρεθούμε για μία ακόμα νύχτα, χτυπώντας αν

υπάρχουν αντοχές, τη πύλινη βάρκα για το ταξίδι...που δεν υπόσχεται η ίδια η

ύλη της..


Πύλινη βάρκα...                                                    δεν θα πλεύσει...
..................................................................................................................


Ένας κήπος δίχως όρια..

Μια έκταση στη χλόη, ένα δένδρο, η μηλιά…

Ο παράδεισος..

Πιο πέρα σκοτεινά σημεία από την ανθοφορία, από την βλάστηση..που σε οδηγούν στο μυστικό κήπο των θαυμάτων.. το παράλογο θριαμβεύει σαν την Άνοιξη..

Δεν έφθασα μέχρι εκεί..

Σκοινοβατώ, παίζοντας μια παρτίδα σκάκι και πουλώ σ’ όποιον κερδίσει , τον φόβο μου να διασχίσω τις αγριάδες για να βρεθώ στο θαυμάσιο..

.. την θέση μου, στη βάρκα τη πολυδαίδαλη λάρνακα του Κύψελου, το ξύλινο κιβώτιο, με κάθε είδους παράσταση που κατευθύνεται εκεί..

Μια γυναίκα κι ένας άνδρας μαζί


Κοιτιούνται κι όταν αντιλαμβάνονται αυτό απ΄ όπου αρχίζει η ιστορία τους, τότε μπορούν να ζήσουν το μοναδικά ακλόνητο..πόθο, το πάθος,..

μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα μαζί..

χάρη στο μήλο

καλλιεργούν μεταξύ τους, τον κήπο.. τόσο ώστε να μη χαθεί η ωμότητα της αρχικής διάθεσης..

στην υγρασία των φύλλων ονειρεύονται

το ακαθόριστο, το μαγευτικό

…πριν.. έλθει το πένθος ?

Δεν μ’ αρέσει να χάνω τα πράγματά μου,

Όπως επίσης να κάνω διαδρομές μες στο νερό για να τα βρω..

Είναι εκείνη η στιγμή που μοιάζει μάταιο..

αφού δεν θα σ΄έχω ξανά ποτέ.

Ο παράδεισός μου ήταν η γλυκιά ψυχή σου, που ομόρφαινε τις σκουρόξανθες μπούκλες μου, τις έκανε να λάμπουν στον ήλιο..που με ξεκούραζε και μου επέτρεπε να αφουγκράζομαι τα πάντα γύρω μου, τη ποιότητα..το ήθος τους..την όποια σημασία αγαπούσα κάθε φορά.

Κι η πυγμή που δεν είχες… η ομορφιά που μου έλειπε..η εξυπνάδα..η ταχύτητα? ..στοιχεία που εμβολίζουν τον ναρκισσισμό μου..??

Δεν μ΄ αφήνουν να σε κρατώ πια απ΄ το χέρι..να αφεθώ με ασφάλεια να παίζουμε στην άμμο..

Όχι..

_ο φτερωτός αυτός δαίμονας πρέπει να είναι ο Φόβος που λύνει τα γόνατα και τρέπει σε φυγή τους άντρες_ κι η βλοσυρή Γοργώ, «δεινόν δερκόμενη», πλαισιωμένη από τον Δείμο και τον Φόβο, ήρθε..

Elpida Tzafestas

13 Ιούλ 2012

Τι ακριβώς σημαίνει "πύλινος"; (με τον "πηλό" δεν πρέπει να έχει σχέση,
μήπως έχει σχέση με την "πύλη"; --βάρκα και πύλη συνειρμικά με
παραπέμπουν στη βάρκα του Χάροντα που μεταφέρει τον κόσμο στην πύλη του Αδη-- και
πάντως στο λεξικό του Τριανταφυλλίδη δεν τον βρίσκω τον όρο...)

"Συλλογή - Περισυλλογή"

ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012, στις 8μ.μ., Performance της Κατερίνας Αθανασίου με θέμα: συλλογή/περισυλλογή. Τόπος εκτέλεσης Πλατεία Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, έναντι του σταθμού του ΗΣΑΠ. Πινακοθήκη Γρηγοριάδη.

Φώτο από δράσεις

«Ο Μπωντλαίρ και η Νεωτερικότητα»

«Για τον Μπωντλέρ ο μοντέρνος άνθρωπος δεν είναι ο άνθρωπος που ξεκινά να ανακαλύψει τον εαυτό του, είναι ο άνθρωπος που προσπαθεί να επινοήσει τον εαυτό του. Να τον επινοήσει μέσα από μια μεταμόρφωση. Εδώ βρίσκεται μια από τις πρώτες προσπάθειες να προσδιοριστεί η καταγωγή του μοντέρνου, όχι σε μια καταγωγή που θα προέρχεται από μια λίγο ή πολύ μακρινή παράδοση, αλλά μέσα από τα ίδια τα υλικά του».

«Δανδής, πλάνητας και ήρωας.

Οι μεταμορφώσεις του καλλιτέχνη στο έργο

του Σαρλ Μπωντλαίρ».

Διάλεξη του Παναγιώτη Σ.Παπαδόπουλου

στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, Πειραιώς 256,

την Παρασκευή 30.3.12, στις 12.00 το μεσημέρι.

City Travellers: Δελτίο Τύπου Παρουσίασης - Έκθεσης Beyond City Trav...

City Travellers:
Δελτίο ΤύπουΠαρουσίαση - Έκθεση Beyond City Trav...:  Δελτίο Τύπου Παρουσίαση - Έκθεση Beyond City Travellers 23.03.2012 - 25.03.2012 Etage Litteraire @ Booze Cooperativa Εγκα...

Ο υφαντής των Ιστίων

Το σπίτι στην άκρη.

Το σπίτι σαν πρόχειρο σκεύασμα.

Το σπίτι σαν σκηνή όπου συμβαίνει μια παράσταση.

Το σπίτι στην άκρη είναι το κεφάλι του Δούρειου Ίππου.

Το σπίτι στην άκρη δεν γνωρίζω που κοιτά.

Ίσως να κοιτά τον Ωκεανό.

Κοιτά το ό,τι, έξω απ΄ το στομάχι του.

Από κει κοιτά ο ποιητής.



Μέσα στο στομάχι τού κήτους, ξετυλίγετε ο μύθος.

Ο μύθος ισχυρότερος απ΄ την πόλη.

Ο μύθος ισχυρότερος απ΄ την ποιητική του.



Ένας Ιαπωνικός μύθος, περιγράφει την ιστορία ενός μοναχικού ανθρώπου που ζει σ΄ ένα φτωχικό σπίτι στην άκρη του βουνού. Υφαίνει ιστία για να ζει, πουλώντας τα στη πόλη. Κατεβαίνει κάθε τόσο στην αγορά. Η μόνη του παρέα τα πουλιά. Μια μέρα ένα απ΄ τα πουλιά που τον συντρόφευε, μεταμορφώθηκε σε μια όμορφη γυναίκα, που είχε το χάρισμα να κάνει τα ιστία του χρυσά τη νύχτα, μόλις τα ακουμπούσε. Πλούτισε. Ο Υφαντής δεν έπρεπε να αποκαλύψει το μυστικό, μα μια μέρα δεν άντεξε… κι η γυναίκα έγινε ξανά πουλί και έφυγε μακριά.